nec divaricatis, foliis trifoliolatis petiolatis niillis, ramulis minus acute 
quadrangulis, floribus brevius pedicellatis. Legumina et semina 
eis S. scoparii simillima. Fólia trifoliolata petiolata in duodecim 
speciminibus examinatis detegere nequimus. 
Scilla Reverxíhonii Degen et Hervier nov. spec. 
E sectione Euscilla Baker. (On the Scilleae ete. p. 229, 1872.) 
tíulbo ovato, mediocri, albido, tunica intense brunnea sat debili 
tecto; foliis 3 — 5, lineari-lanceolatis vei linearibns, apice obtusis, 
erecto patentibus, scapum subaequantibus vei saepiui supcrantibus, 
racemo laxo , pauci- (8 — 10) floro, pedicellis erecto- (imo arcuato) 
patentibus, inferioribus flóré bis longioribus, superioribus brevioribus, 
séd perigonio semper longioribus, bibracteatis, bractea altéra pedi- 
cello longiore, altéra breviore, utrisque scariosis, pellucidis, albidis 
vei lilacinis, perigonii phyllis lanceolatis, acutiusculis, erectis. post 
anthesim campanulato conniventibus ; filamentis paullulum supra 
basim phyllorum insertis. uniseriatis, latiuseule trigono-subulatis, 
glabris, antheris eoeruleis, ovario (junioré) conico, in stylum eo 
sublongiorem attenuato, fructu et semine ignoto. 
Planta dodrantalis; fólia 8 — 2o cm. longa, l / 2 — I cm. lata : 
perigonii phylla 10 — 11 mm. longa, 3 mm. lata. 
Habitat in Hispániáé meridionalis provincia Jaen. In pinetis 
montis Sierra de la Cabrilla alt. c. 1700 m. s. m. sol. calc. mense 
Majo 1905. detexit indefessus El. Reverchox, cui species nova 
dicata. (Exsicc. 1905, Xo. 1392.) 
Planta habitu Scillae odoratae H. L. a qua tamen bracteis 
longioribus binis, nec solitariis, foliis latioribus, etc. distat. Proxime 
affinis Scillae italicae L., séd difiért racemo laxo , elongato , pauci - 
floro , nec conferto, subcorymboso ; perigonii intense coerulei phyllis 
erectis, nec expansis, dupla fere majoriba s. acutiusculis, foliis 
scapum aequantibus vei saepius superantibus, nec brevioribus. 
Ab iconibus Clusii imo Besleri a Linnaeo ipso laudata. nec 
non Reichenbachii (Icon. tab. 464 f. 1013.) Scillae italicae habitu 
valde difiért. 
Centaurea Hervieri Degen n. sp. 
E sectione «Asperae» Rouv FI. de Francé vol. 9. ]>. 169. 
Perennis vei biennis?, cauiibus e collo plu ricipite arcuato adscen- 
dentibus, cubitalibus vei longioribus, angulatis, asperis, insuper 
puberulis, supra médium in ramos mono-pauci-cephalos erectos. 
sat dense foliosos divisis ; foliis utrinque asperis inferioribus basi 
auriculata sessilibus, ambitu lanceolatis, pinnati-partitis, lobis o 
basi lata in rhachidem decurrente ovato-lanceolatis, calloso mucro- 
nulatis, superioribus pinnato-dentatis, imo simpliciter sen-atis vei 
summis etiam integris, lanceolatis; Capital is basi foliis obvállatis, 
laté ovat-is (nec conicis ! ) subumbilicatis ; antliodii sqaamis exterio- 
