377 
b) Alteram, quae a tvpo, solurii culmo altiori et sub spica 
tantum plus minus scabrido distingvitur, et (piae ad pagum Botfalu 
propé Brassó et pr. Szászhermány leeta est, ibique copiose viget : 
pro var. subscabrida Simk. Sesleriae barcensis propono. 
Stirpes has ambas ab arnico meo, professore «Moesz Gusz- 
táv » accepi. 
IV. Festuca Csikhegyensis Simk. 
Die 19. mensis Maji a. 1902 in montibus a Csíki hegyek » prope 
Budapestinum légi inter Festucam pallentem Hőst, et Festucam 
sulcatam Hack., aut Festucam strictam Hőst. Spiculis viridibus fere 
nitentibus, atque foliorum colore magis viridi a Festuca pallente 
certe difiért. Spiculas etiam minores habét quam Festuca pallens 
Hőst. Foliis glanc is Festucae pallenti Hőst. similis. 
V Centaurea sémi- Adatni Simk. ( Felemás Csüküllö). 
Sub Centaurea solstitiali L. spec. ed. I (1753) p. 917 ,me judica 
stirps iLla inteiligenda, quam Likxaeus acalycibus duplicato-spinosis » 
ex Anglia et Gallia vidit. Stirps haec Európáé occidentalis adest 
mihi etiam ex « Helvet ia» ueenon ex Hungária ad oppidum « Lo- 
sonci » leeta. Contra ; Willdenow spec. (1801) 2310, suam Centau- 
ream Adami ex Ibéria visam « calycibus pal mato-sp inosis » dignoscit. 
Stirps haec Centaureae Adatni Willd. est Centaureae solstitialis 
L. magis occidentalis subspecies vicaria Európáé orientali-australis, 
atque Asiae minoris. Centaurea Adatni in Hungária etiam indigena, 
exempli gratia in montibus apricis calcareis ^Gellérthegy ». « Bók ás- 
ít egy «Szemlőhegy» juxta Budapestinum; indigena est etiam in 
Banatu nostro, inque Serbia (!). 
Séd maxima pars illarum Centaurearum, quas etiam A. Hek- 
ker in fi. Aust-Hung. sub Nr. 3435 in exsiccatis e flóra budapes- 
tinensi edidit-, nec ad Centauream Adami Willd., nec ad Cen- 
tauream solsti tiedem L. pertinet, nam cum illis non quadrat, séd 
inter ambas subspeciem intermediam sistit. Ex causis phytogeogra- 
phicis stirpem hanc apud nos copiose vigentem, nomine Centaureae 
sémi- Adami intermediam habeo inter C. solstitialem et C. Adami. 
Diagnosis Centaureae sémi- Adatni Simk. : Anthodiis biformibus, 
nonnullis iis Centaureae Adatni Willd. similibus, squamis apice bre- 
riter spines centi bús, spina terminali vix validiore et longiore quam 
spinae proximae laterales: anthodiis aliis autem diversis, squamis 
nonnullis breviter spinescentibus. nonnullis armatis pro parte 
saltem spina longa valida squarrose patula. Vacillat .ergo haec 
mea stirps, inter C. Adatni et C. solstitialem. 
Habitat copiose in montibus : Gellérthegy, Bókushegy et Szetnlö- 
hegy , ad Budapest. (Syn. C. solstitialis L !í) intennedia Gugler in 
in Alig. Bot. Zeit. 1903 p. 88 — 91 non al.) A Centaurea semi- 
Adaitxi (Adatni x solstitialis) Simk., középalakulat a C. solstitialis L. 
és C. Adami Willd. közt. 
A Centaurea solsticftis L. Nyugot-Európa növénye (Anglia, 
Gallia), de északnyugati Kárpátjaink felföldéig (Losoncz!) küldi 
