43 
parvique divisiones istae praecipuae momenti erunt, utpote ad 
libitum locatae, non ex natura rei provenientes. 11. Ad 
harmoniam rerum creatarum demonstrandam perutilis est 
catervarum ordinatio ; rei verb botanicae praecipuum in 
plantarum singularum charactere vera et immutabili dig- 
noscendo opus consistit. 12. Quodcunque nomen divisioni 
cuique velis assignare, verus singularum plantarum character 
in una divisione, non in diversis, existere necesse est. 13. 
In divisione, quae vocatur species, character iste verus in 
generationum serie immutabilis, teste cl. Jussieu, sedere puta- 
batur. 14. Ulteriore specierum investigatione experientiaque 
in studiis liortulanis nacta, nuper innotuit, species in generibus 
quibusdam singulae plantae formas diversas praebere, utpote 
ex mutuo contactu progeniem eamque saepe fecundam, pari- 
turas ; et progeniei ista fecunditas idiosyncraseos in parentibus 
consentione, magis quam ex affinitate botanica, oriri visa est ; 
speciesque istae, quibus liac ratione characterem unum 
eundemque inesse probatum est, diversitates eas ipsas exhi- 
bent, per quas botanicorum mos est species universas secer- 
nere. 15. Speciebus idcirco omnibus supradicto modo dis- 
cretis characterem immutabilem non tribuendum esse parili 
ratione probatum est. 16. Ergo non in divisione, quae a 
botanicis species vocatur, sed in praestantiore ilia quae genus 
nominatur, character individuus immutabilis positus est. 
17. Si unquam ibi positus est, semper ibi positum esse 
necesse est. 18. Modi sunt duo, quibus error iste a botanicis 
admissus emendari potest ; vel in generibus solis characterem 
individuum collocando, vel genera omnia (reformatis quae 
reformari debent) pro speciebus, species pro varietatibus 
sumendo. 19. Maxima ex hoc turba, ex illo nulla orietur. 
20. Nulla est inter species et varietates generatione conti- 
nuatas differentia naturalis, inque generibus quibusdam varie- 
tates hortenses perfectius, quam in aliis species, ubi juxta 
positae sunt, generatione sincera se continuant. 21. In 
quibusdam generibus formae plantarum variae ex diversis 
regionibus ortae specierum fines conturbant et commiscent, 
quamobrem vana et futilis est contentio, utrum speciei aut 
varietatis generatione continuatae (fortuitis varietatibus 
exceptis) plantae cuilibet nomen tribuendum est. 22. 
Character generis individuus immutabilis rerum factarum 
est discriminatio ; specierum ac varietatum fines arbitrio 
humano constituuntur. 23. Ubi ex mutuo duarum planta- 
rum contactu planta intermedia prognata est, ex una aliqua 
