96 
qualibus parce villosulo-ciliatis , interioribus nullis , stigmatibus 3 
indivisis, capsula triloculari, seminibus succineis splendentibus 
l®vissimis. 
In locis udis ad flumen Victoria. Radicis fibr® tenues albid® 
septate. Scapi \\-6" longi. Folia 2" longa vel breviora in apicem 
longe acutata. Vaginas baud laceratae. Capitula 1-li'" longa, 
arete squamata. Receptaculum demum glabrescens. Bracteol® 
circiter long®, basi valde angustat® tener®. Calyx masculus 
exterior apice nigrescens, interior pallidus, pilis barbularum albis. 
Anther® pallid®. Sepala foeminea parce y. parcissime plumoso- 
ciliata, raro ciliis omnino destituta. Capsula stipite tenuissimo 
pr®dita. Semina perminuta saturatius dilutiusve fulva. 
Speciem E. nigricanti haud subordinavi, quum diagnosis Brownii 
characteres momentosos non sufficienter patefaciat. Differt a 
finitimo E. sexangulari floribus masculis barbellatis triandris, 
foemineis sub®qualiter trisepalis ciliatis. 
Genus Trithuria in Clar. Jos. Hookeri Flora Tasmanica (vol. n. 
p. 78, t. cxxxyiii.) optime stabilitum, me judicante, inter Erio- 
cauleas propriam tribum Trithuriaceam dicendam aut si mairis 
familiam distinctam efformat, qu® transitum reddit ab Eriocau- 
learum ordine ad Centrolepideas, ab illo recedens floribus omnibus 
achlamydeis (nec saltern unius sexus calyculatis) ebracteolatis 
(sive epalea/tis) masculis monostemoneis, capsulis unilocularibus 
monospermis, scapis nulla vagina cylindracea inclusis et foliis 
haud distincte fenestratis (etiamsi cellulosis et pellucentibus) ; a 
Centrolepideis hactenus cognitis discernitur h®cce tribus floribus 
omnibus unisexualibus, antheris biloculatis, pistillis liberis, capsula 
trivalvi, involucro e bracteis 4 rarius 5-6 constante ; ab utroque 
ordine secundum limites, quos iisdem attribuere sfelebamus, numero o 
stigmatum crebre articulatorum eidem ovulorum dispari et capsula 
replis pr®dita igitur insolite dehiscente differt. 
Gaimardia defectu bracteolarum (seu glumellarum) inter Centro- 
lepideas forsan proxime Trithuri® accedit, habitu aliisque notis 
longe distat. 
Decennio ante Trithuri® submers® specimina, qu® ad flumen 
South Esk detecta accepi, sub nomine Juncell® Tasmanic® cum 
herbariis Europ®is communicavi et stirpem tunc Eriocauleis ad- 
numeravi, dum earn recentius tantum in terra Australi® conti- 
nentali reperi. Nomen autem genericum duplicis caus® ergo elegi ; 
quum non solum plantula for mis minoribus Junci capitati Weigel 
insigniter mihi videbatur ®mula, sed etiam quia generi Eriocau- 
lonis sane finitimo nomen Gallicum Joncinelle observavimus attri- 
bution. (Conf. de la Mark tableau encyclopedique 213, pi. 50.) 
Bracte® Trithuri® involucrantes fere semper acut®, s®pe acutis- 
sim® et semina ovata inveniuntur. Tota planta nunc l®te rubescit 
nunc virescit. 
Fasciculus IV. editus Februario, 1859. 
