Annals of the Transvaal Museum. 
36 
De Qua dr at a (PI. I-YITI). 
Deze beenderen bevinden zicb in de uiterste, onderste buitenhoeken 
van het achterhoofdsvlak. Zij zijn verbonden aan de ondereinden der 
squamosa en zij zijn bovendien in aanraking met de exoccipitalia en de 
uitsteeksels der pterygoidea. Aan hun onderzijde bevindt zieh de gewrichts- 
vlakte voor de onderkaak. Door een grote spleet zijn de beenderen elk 
in twee delen gedeeld, welke bij bet gewricbtseinde door een dun been- 
gedeelte zijn verbonden. 
De sutirar met bet squamosum op het voorvlak (PI. V, VI) begin t 
reeds kort boven het uitsteeksel van bet pterygoid en buigt zicb dan om de 
ronde rand van het binnenstuk naar de scbeidingsspleet. Van bet eind 
dezer spleet gaat de sutuur recbt naar boven tot balfweg naar de plaats, 
waar het naar voren gericbte uitsteeksel van bet squamosum begint. Dan 
gaat zij weer halverwege terug en sluit daardoor met het opgaande gedeelte 
een smal stuk van het quadratum in. Nu buigt zij zich weer naar boven 
en. gaat dan met een wijde boog langs de bovenrand van het quadratum 
naar de buitenrand van het achterhoofd. Deze buitenrand nu is in beide 
gevailen bij dit, exemplaar beschadigd. In *t algemeen kan echter worden 
gezegd, dat de sutuur nu de buitenrand naar beneden volgt tot dichtbij 
het gewrichtsgedeelte ; hier verloopt zij nagenoeg horizontaal tot voorbij 
de groeve op het gezichtsvlak, van waar zij zich recht naar boven 
buigt tot bij de sutuur tussen squamosum en exoccipitale. De nu voigende 
sutuur met het exoccipitale maakt een scherpe hoek met het voorgaande 
gedeelte en loopt naar voren tot bij het uitsteeksel van het pterygoid. 
Hier buigt de sutuur met een konvexe bocht naar buiten om het uitsteeksel 
heen en bereikt zo veer het reeds genoemde, korte sutuurlijntje met het 
exoccipitale. De geaardheid der sutuurlijn is niet overal duidelik te zien. 
De sutuur met het exoccipitale is hoofdzakelik nog bedekt met gesteente 
en een groot gedeelte van de sutuur met het squamosum is afgebroken ; 
het aanwezige en zichtbare gedeelte doet zich voor als een eenvoudige lijn. 
De buitenste helft van het voorvlak is hoofdzakelijk konkaaf naar 
voren ; slechts de buitenrand is een weinig konvex, welke konvexiteit 
zich naar beneden toe meer naar het midden van het vlak wendt, zodat 
hier het vlak van boven naar beneden konvex is en konkaaf in een richting 
loodrecht hierop. Aan het ondereinde van dit deel komt een vrij diepe 
depressie voor, welke van de in het midden van het been liggende spleet 
gescheiden is door de verhoogde rand van dit deel. Onder deze depressie 
buigt het oppervlak sterk naar voren op de brede, platte schijf, welke een 
deel van het gewrichtsvlak draagt. De voorrand van deze schijf springt 
dus uit voor de vlakte van het reeds beschreven stuk. Deze schijf nu zet 
zich als zodanig binnenwaarts een eind voort, begint dan ineens sterk te 
verbreden tot een andere schijf, die met de eerste ongeveer een rechte 
hoek maakt en met het caudale einde van de asrichting van de schedel 
een hoek van ongeveer 45 graden. Deze tweede schijf is eigenlik het 
tweede, binnenste deel van het been. De onderste helft dezer tweede 
schijf vormt het overige gedeelte van het gewrichtsvlak. Uit het boven- 
staande volgt reeds, dat het buitenste deel van het gewrichtsvlak met het 
binnenste deel ongeveer een rechte hoek maakt. Dit buitenste deel is een 
