38 
Annals or the Transvaal Museum. 
wijst Watson nog op de grootte daarvan, een grootte, die de onderkaak 
gelegenheid geeft over meer dan een rechte ho k te bewegen ( 13 , bl. 293). 
Afmetingen r 
Grootste hoogte 48 mm. 
Hoogte van het binnenste deel 33-36 mm. 
Grootste breedte 58 mm. 
Af stand van de bnitenrand van de horizontale schijf tot 
de bnitenrand van de gewrichtskam 30 mm. 
Breedte van de gewrichtskam 9 mm. 
De Squamosa (PI. I-YIII). 
Deze beenderen vormen de gehele zijkanten van het achterhoofd, 
misschien op een klein deel na, dat door de quadrata wordt ingenomen. 
Zij zenden een breed en dun uitsteeksel naar beneden, een smaller uit- 
steeksel naar de parietalia en een breed, dun, kamvorming uitsteeksel, 
dat later een langgerekte punt wordt, naar de maxillaria. Deze kam 
maakt een rechte hoek met zijn platte basis. 
De suturen met de maxillaria, de jugalia, de postorbitalia, de parietalia, 
de tabularia, het supraoccipitale, de exoccipitalia en de quadrata zijn 
reeds bij deze beenderen behandeld. De genoemde zijn al de beenderen 
waarmee de squamosa in verbinding staan ; bij Oudenodon Kolbei zou het 
squamosum ook nog verbonden zijn aan het interparietale (14, bl. 346). 
Dit is hier echter niet zo. 
Het achtervlak van het nederwaartse uitsteeksel (PI. VII, VIII) is 
aan de onderkant plat, doch naar boven toe buigt het middengedeelte 
van het vlak een weinig en naar achter naar binnen, terwijl de buitenrand 
daar sterk naar achteren buigt en de binnenrand sterk naar voren. Dit 
deel is reeds genoemd als buitengrens van een diepe put op de exoccipi- 
talia. Hierboven gaat dit vlak over in het achtervlak van de parietale 
kam. Dit bovenste deel is in hoofdzaak plat, daar het slechts bij het einde 
der sutuur tussen exoccipitalia en supraoccipitale een kleine welving 
vertoont. Het achtervlak van het laterale (parietale) uitsteeksel is bedekt 
door het tabulare en het interparietale. De groeistrepen op het achtervlak 
van het been stralen uit van een plaats onder het midden van het achtervlak 
van het kamvormig uitsteeksel. Hier zijn zij natuurlik onduidelik, doch 
overigens zijn zij zeer goed zichtbaar. Het achtervlak is overigens glad 
op een kleine ribbe na, welke zich bevindt tegenover de laterale opening 
in de exoccipitalia. Deze ribbe loopt van de plaats, van waaruit de groei- 
strepen divergeren, naar de buitenrand der opening, begeleid door een 
hoger liggende groeve, welke gevormd wordt door deze ribbe en de reeds 
genoemde welving. 
Het buitenoppervlak van het squamosum (PI. V-VIII) is sterk 
U-vormig gebogen. Het hooggelegen been der U wordt gevormd door het 
kamvormig uitsteeksel, het lagere been door de achter-zijwand. Het 
kamvormig uitsteeksel helt naar binnen en tevens naar voren. De achter- 
wand helt aan het achtereinde zwak naar voren, doch deze helling wordt 
naar voren toe steeds sterker, totdat het vlak aan de bovenrand van het 
quadraatbeen bijna vertikaal staat. Dit, naar voren dus breder wordende, 
