39 
Annals of the Transvaal Museum. 
holle vlak vertoont geen verhevenheden. Het is wel bedekt met talrijke, 
fijne groeistrepen. Op het voorste gedeelte van het kamvormig uitsteeksel 
zijn deze van de voor-buitenrand naar achteren gericht. Op het achterste 
gedeelte zijn zij divergerend verspreid van een lijn in het midden der diepte 
van de U gelegen naar de rand en wel zo, dat zij op het niterste achtereinde 
van het uitsteeksel naar achter gericht zijn. Op de onderste helft der U 
zijn zij van nit deze lijn divergerend gericht naar de randen van het vlak. 
Het binnen-voorvlak (PI. I, II, VII, VIII) is konvex in een richting 
van b oven naar beneden en konkaaf in een richting loodrecht daarop. 
Ook dit vlak vertoont geen biezondere verhevenheden. De groeistrepen 
lopen dwars over dit vlak en divergeren hoofdzakelik naar de rand van het 
kamvormig uitsteeksel. Dit vlak ontmoet het bnitenvlak onder het naar 
voren gerichte kamvormig uitsteeksel zodanig, dat nabij dit uitsteeksel 
een scherpe rand gevormd wordt, die naar beneden toe overgaat in een 
brede rug. 
Afmetingen : 
Af stand van het vooreinde tot het achtereinde 124 mm. 
Af stand van het vooreinde tot het ondereinde 82 mm. 
Afstand van het achtereinde tot het ondereinde (aan de 
rechterzijde; links is iets in elkaar gedrukt) 96 mm. 
Breedte van het ondereinde minstens 60 mm. 
Breedte van het boveneinde ongeveer 75 mm. 
Dikte van het kamvormig uitsteeksel bij de rand. ....... 5 mm. 
Het Basisphenoid (PL III, IV). 
Dit been ligt voor het basioccipitale en de exoccipitalia en gedeeltelijk 
achter, doch grotendeels boven de pterygoidea. Het vormt de onderste 
en een deel van de voorste begrenzing der “ hersenholte.” Het bestaat 
hoofdzakelik uit een dun, mediaanliggend, voorste gedeelte, dat een brede 
basis heeft op de pterygoidea en een breed achterste gedeelte, dat naar 
beneden twee uitsteekseis voor tegen het basioccipitale aaniegt, welke 
zich tot een brede, in het midden iets ingesneden plaat verenigen. 
De sutuur met het basioccipitale en de exoccipitalia is reeds behandeld. 
Bij deze verstening is overigens alleen nog zichtbaar de sutuur met de 
pterygoidea. Deze vertoont zich op het mondholtevlak als een meander- 
sutuur en bevindt zich juist voor de beide openingen in het basisphenoid ; 
zij begeeft zich zelfs nog een weinig op het nauwe gedeelte tussen deze 
openingen. Zij zet zich nu over de smalle zijribben, die deze openingen 
van de holte tussen pterygoidaal uitsteeksel en basisphenoid afscheiden, 
voort en gaat in bijna horizontale richting langs de scherpe bovenrand 
van genoemd uitsteeksel nog een eindweegs naar achteren en buigt zich 
dan rond het kleine uitsteeksel van het basisphenoid, dat op het ptery- 
goidale uitsteeksel ligt, weer naar voren. De sutuur ioopt nu even wij dig 
aan de buitenrand van de pterygoidea naar voren. Op welke wijze de 
sutuur nu rond het vooreinde van het basisphenoid verloopt is niet te zien. 
(Aan de linkerzijde der mediane beenderen is een gedeelte van het gesteente 
gelaten, zodat hier ook niets te zien vait.) Rechts was aan het achter- 
waartse uitsteekseltje, dat op het pterygoidaie uitsteeksel ligt, het 
