40 
Annals of the Transvaal Museum. 
columellare verbonden. Of nu dit uitsteeksel zelf tot het columellare 
behoort, wat ik wel vermoed, is hier niet nit te maken. Wei bestaat er 
een barst, die uit het voorste gedeeite van de holte tussen pterygoid aal 
uitsteeksel en basioccipitale loopt in de richting van de straks te noemen 
ovaie opening. Daar in het voorste gedeeite dezer scheidingslijn de groei- 
strepen zich van de ene zijde op de andere voortzetten en daar bovendien 
de scherpe randen en hoeken van een typiese barst ook aanwezig zijn, 
kan ik deze lijn ook slechts als zodanig aangeven. A an de linkerzijde,. 
waar het gehele columellare is blootgelegd, geeft het bedoelde uitsteeksel 
de indruk tot dit been te behoren, hoewel er op de plaats waar het 
smalle columellare in het brede voetstuk overgaat een barst of voeg 
aanwezig is (Pl. V, VI). 
De sutuur met het vomer en het ethmoid zijn niet bekend, daar het 
eerste been naar boven toe niet blootgelegd is en het tweed e door het 
prepareren is vernietigd. 
Het mond holte- oppervlak helt sterk van het vlak der pterygoidea 
naar beneden. In zijn hoogste deel bezit het twee ovaalvormige, dicht 
bij elkaar gelegen openingen, welke waarschijnlik gediend hebben voor 
de inwendige carotid en. Seeley kon het verloop der kanalen naar de 
“ hersenholte ” bij L. microtrema vervolgen (5, bl. 229). Zij verenigen 
zich daar, voor zij de “ hersenholte ” bereiken en monden hierin uit met 
een ronde opening. Blijkbaar zijn er belangrijke verschillen met Oudenodon , 
want het schijnt, dat er bij 0. K‘ lbei slechts een enkelvoudig carotid kanaal 
is en dit mondt volgens Broom uit in het pterygoid, dus niet in het basi- 
sphenoid ( 14 , bl. 348). Het oppervlak draagt twee ruggen, die, terzijde 
hiervan ontspringend, lopen tot aan de onderrand van het basioccipitale. 
Tussen deze verhevenheden vertoont het oppervlak een zwakke depressie. 
De groeistrepen op dit oppervlak verlopen van de smallere voorrand naar 
de bredere achterrand en divergeren dus in deze richting. Dit vlak gaat 
met een brede ronding over in het vlakje, dat zich bevindt in de holte 
tussen exoccipitale en pterygoidaal uitsteeksel en dit gaat direkt daarna 
over in het binnen-zij oppervlak. Dit laatste is in hoofdzaak glad, alleen 
dicht bij de buitenrand komt enige oneffenheid voor. Het naar achteren 
gerichte, op het pterygoidale uitsteeksel liggende gedeeite, vernauwt zich 
sterk naar boven tot de plaats, waar het columellare afgebroken is. Het 
einde van dit uitsteeksel vormt een schuin naar achteren en naar boven 
gerichte lijn. 
Het onderste gedeeite van het binnen-zij vlak is bijna horizontaal en 
ontmoet het vertikale gedeeite in een ruime bocht. De voorrand van het 
vertikale gedeeite is aan de onderkant ingesneden door een ovale opening, 
welke in verbinding staat met de opening tussen de twee achterste vomer- 
platen, die op het gehemelte zichtbaar is. Verder is de voorrand niet 
zichtbaar. De bovenrand is beschadigd. Naar achteren loopt het zij - 
oppervlak op tegen de exoccipitalia. Het gehele oppervlak is bedekt 
met groeistrepen. Op het vertikale gedeeite zijn deze hoofdzakelik van 
onder-achter naar boven-voor en bovendien in deze richting divergerend. 
Naar de achterrand toe vindt men ook nog fijne streepjes ongeveer in 
dezelfde richting. 
