Annals of the Transvaal Museum. 
41 
Het bovenvlak is nog bedekt met gesteente. Het is echter duidelik 
te zien, dat het achterste gedeelte het breeds t is en een holte vormt en 
aldus de basis van de hersenholte, terwijl het voorste gedeelte stijl opstijgt 
en bovendien gauw zeer smal wordt. Dit is tevens de enige bescherming 
door been aan de voor-onderkant der “ hersenholte.” Het is zeer onwaar- 
schijnlik, dat een gedeelte van dit been presphenoid zou zijn, daar er 
geen aan wij zing voor gevonden is. 
Afmetingen : 
Lengte, gemeten van het boveneinde der sutuur met de 
exoccipitalia tot het vooreinde van de mediane plaat 42 mm. 
Breedte 50,5 mm. 
Breedte van het mondholtevlak 41 mm. 
Lengte van het mondhoJtevlak 14 mm. 
De Pterygoidea (PL III-VI). 
Deze beenderen verbinden de quadrata, de exoccipitalia en het basi- 
sphenoid met de maxillaria en de palatina. Bovendien grenst hun voor- 
rand nog aan het vomer en zijn zij waarschijnlik met de columellaria 
verbonden. Zij zijn vrij plat en bezitten elk een nitsteeksel zijdelings naar 
achteren, waar het de grens van exoccipitale en kwadraatbeen bereikt 
en een naar voren. De laatste divergeren ook met elkaar maar met ver- 
minderende divergentie, zodat hnn einden nagenoeg even wij dig zijn. Zij 
zijn dik en hun einden vormen hoge randen. 
De suturen met deze beenderen zijn bijna alle reeds besproken. Die 
met het vomer is hier niet te zien. De sutuur met de palatina zal zij bij 
deze beenderen worden behandeld. De onderlinge sutuur loopt van het 
achtereinde van de opening tussen de pterygoidea en de twee vomer-platen 
naar het midden van de sutuur met het basisphenoid op het mondholtevlak. 
Deze lijn vertoont talrijke kleine bochtjes en is boven haar omgeving 
verheven. 
Het mondholtevlak is glad en vertoont in het midden slechts hauwe 
groeistrepen. Deze schijnen van het midden van elk been naar alle 
richtingen uit te stralen. Naar de uitsteeksels toe worden zij duideliker. 
Naar achter buigt het gehemeltevlak geleidelik in het achtervlak van 
het achterwaartse uitsteeksel. De ronde zij rand van het vlak gaat daarbi j 
over in de scherpe ond errand van dit uitsteeksel. Het achtervlak hiervan 
en de onderrand zijn bedekt met duidelike lengte-groeistrepen. Op de 
naar voren gerichte uitsteeksels is het gehemeltevlak maar zeer smal en 
het rondt af naar het binnen - en buitenvlak. Hier draagt het bovendien 
nog een zwakke lengte-ribbe. 
Het buitenvlak is sterk konkaaf. Het helt een weinig naar buiten, 
is glad en bedekt met fijne groeistrepen, evenwijdig aan de lengterichting. 
Aan de voorzijde is het gedeeltelik bedekt door het achterwaartse uit- 
steeksel van het maxillare en wel zo, dat het oppervlak in twee naar voren 
gerichte, scherpe punten verdeeld is (PI. V, VI). 
Van het kleine stukje, zichtbare bovenvlak kan niet gezegd worden 
tot welk been het behoort. 
De twee naar voren gerichte uitsteeksels vormen de achter- en zij rand 
van de inwendige neusopeningen (PL III, IV). Aan de voorkant worden 
