34 
Annals of the Transvaal Museum. 
boven ; het belt slechts zeer weinig naar de hersenholte. Het is mi nog 
11 mm. lang, doch het was oorspronkelik langer. Aan het ondereinde 
dezer sutuur op het voorvlak bevondt zich een uitsteeksei, dat naar 
beneden gericht was. Door het prepareren is ook dit afgebroken ; dit 
uitsteeksei is echter zeer kort. Overigens is het voorvlak glad. Het 
vertoont slechts zeer onduidelike groeistrepen langs de sutuur met het 
squamosum. Zij snijden deze sutuur bijna rechthoekig. Dit voorste 
gedeelte van het been noemt Broom bij Oudenodon Kolbei perioticum 
( 14 , bl. 349). Het komt zeer zeker in plaats met een perioticum overeen 
en het is ook niet onmogelik, dat dit gedeelte eens in fylogenetiese zin, 
zelfstandig is geweest. Ik vond echter geen suturen of aanwijzingen 
daarvan tussen dit en het achterste gedeelte en reken het dus tot het 
exoccipitale. 
Het kleine ondervlak je, gelegen tussen het uitsteeksei langs het basi- 
occipitale en het uitsteeksei naar het quadratum en het squamosum is 
gootvormig gebogen tussen deze uitsteeksels. Het gaat met een brede 
ronding over in het voorvlak en even eens op het uiterste gedeelte van het 
laatstgenoemde uitsteeksei in het achtervlak. Overigens is de grens tussen 
het ondervlak en het achtervlak echter een scherpe rand. Op de grens 
van het ondervlak met het basisphenoid, juist achter het hierboven 
genoemde, naar onderen gerichte uitsteeksei, bevindt zich een ronde 
opening in het been. Het kanaal, dat hiermee in verbinding staat, kon 
niet worden onderzocht. Het diende waarschijnlik als doorgang voor de 
Vllde zenuw. Tussen het ondervlak en het basioccipitale bevindt zich 
nog een andere, grotere, ovaalvormige opening (Fo, PI. III). Van het 
ondervlak is deze opening gescheiden door een dunne verhevenheid, waarvan 
de rand naar onder toe konkaaf is. Het gedeelte van de achterrand dezer 
opening, dat gevormd wordt door het uitsteeksei langs het basioccipitale, 
vormt aan de onderzijde een plat vlakje, dat scherpe randen maakt met 
het achtervlak en de binnenzijde der opening. Dit vlakje zet zich op het 
basioccipitale voort. De genoemde opening is zeer waarschijnlik de 
gehooropening ; bij andere exemplaren ligt er een klein beentje op, dat 
tot het quadratum reikt. Dit zou dan de stapes kunnen zijn en de holte 
tussen quadratum en de onderrand van het basioccipitale uitsteeksei het 
cavum tympanicum. Ais zodanig doet Seeley het reeds vermoeden in 
zijn beschrijving van L. microtrema (5, bl. 231). Hij wijst er verder op, 
dat het exoccipitale zo dik is bij het meduilare kanaal en dat er enige 
aanwijzingen zijn, dat deze dikte haar oorzaak in een pro-oticum vindt. 
Hoewel Jaekel de uitwendige gehooropening hier ver vandaan zoekt, 
noemt hij de holte tussen basioccipitale uitsteeksei, exoccipitale uitsteeksei 
en quadratum een oorholte ( 11 , bi. 184). 
Afmetingen : 
Grootste breedte der beide beenderen op het achtervlak. .102 mm. 
Grootste dikte der beenderen 38 mm. 
Grootste breedte van de kondylus 31 mm. 
Grootste breedte van het foramen magnum. 15 mm. 
Grootste hoogte van het foramen 23 mm. 
Lengte van de verhevenheid op het voorvlak ±28 mm. 
