Annals of the Transvaal Mijsetjm. 
31 
plaar een barst voor, waarvan het wei degelik nodig was te onderzoeken, 
met het oog op de onduidelikh ?id der suturen met de exoccipitalia, of men 
hier misschien met een sutuur te doen had. In de eerste plaats ligt deze 
barst niet mediaan, want zij treft de bovenrand van het foramen ver rechts 
van het midden. Bij drie andere exemplaren op weer geheel andere 
plaatsen. Bij het hier boven reeds aangehaalde exemplaar No. 4001, 
komt ook een barst voor, doch deze is op haar benrt zo ondnidelik, dat zij 
met de loep eerst voor de dag komt. De groeistrepen op beide helften 
van het supraoccipitaie van het hier beschreven exemplaar zijn nabij de 
barst onderling evenwijdig, terwijl de barst een kleine hoek met hen maakt. 
Bij exemplaar No. 4001 zijn de groeistrepen ook evenwijdig terwijl de 
barst onregelmatig tussen hen doorgaat. Er kon niet worden aangetoond, 
dat groeistrepen van het ene op het andere gedeelte overgaan. Het “ barst ” 
karakter wordt echter verhoogd door de scherpe randen en de hoekigheid. 
De sutuur met de exoccipitalia in het foramen magnum loopt eerst 
schuin naar boven en dan waarschijnlik recht naar voren, doch dit is niet 
duidelik te zien. De sutuur op het voorvlak begint aan de rand van het 
foramen dicht onder de reeds genoemde sutuur met het parietale, loopt 
boven langs de verdikking op het exoccipitale en buigt langs de buiten- 
zijde hiervan naar beneden tot nog boven het midden der verdikking. 
Hier begint de sutuur met het squamosum, die naar boven en tevens naar 
binnen gaat en een scherpe hoek maakt met het voorgaande gedeelte van 
de sutuur. Deze sutuur zet zich nu voort tot in de holte tussen parietale, 
squamosum en supraoccipitaie, waar de sutuur met het parietale begint. 
Het verdere verloop is bij de parietalia beschreven. 
Het achtervlak is glad en bedekt met talrijke groeistrepen, die van 
de rand van het foramen magnum divergeren. De twee voor- zij vlakken 
maken een scherpe hoek met het achtervlak en zij konvergereen naar 
voren. Zij zijn zeer weinig konkaaf en overigens glad. Van het oppervlak 
in het foramen is slechts een klein gedeelte zichtbaar, dat glad is en schuin 
naar boven loopt. De rand van het foramen is afgerond. 
Afmetingen : 
Breed te 79 mm. 
Grootste hoogte 31 mm. 
Grootste dikte 21 mm. 
Afstand van de rand van het foramen tot het inter- 
parietale 10 mm. 
De Exoccipitalia (PL I-VIII). 
Deze beenderen vormen een groot gedeelte van het achterhoofdsvlak, 
zenden uitsteeksels naar de squamosa, sluiten het basioccipitale tussen 
hun ondereinden in en vormen de onderste helft van den rand van het 
foramen magnum en de bovenste helft van de kondylus. 
De sutuur met het supraoccipitaie is reeds beschreven. Die met het 
squamosum op het achtervlak is onduidelik, doordat de verstening juist 
in deze streek barsten heeft (PL VII, VIII). Links en rechts vullen elkander 
echter vrij goed aan. Bechts kan men de sutuur vervolgen als voort- 
zetting van de sutuur supraoccipitale-squamosum tot juist boven een 
