24 
Annals of the Transvaal Museum. 
Het bovenvlak is vrij glad, bet vertoont alleen aan de voorrand van 
het foramen parietale twee naar achteren konvergerende groefjes, die 
gescheiden worden door een kleine verhevenheid aan het vooreinde van 
het foramen en ter zijde begrensd worden door de verhevenheden waarop 
de suturen met de parietalia liggen. Deze groefjes verenigen zich zodra 
zij in het foramen overgaan. Overigens is het bovenvlak vrij sterk konkaaf 
in een richting van voor naar achteren en zwak konkaaf in een richting 
loodrecht hierop (PI. I, II). Van de hoge achterrand der frontalia helt 
n.l. het voorste gedeelte van het bovenvlak vrij sterk naar achteren met 
regelmatig verminderende helling, terwijl het achterste gedeelte daaren- 
tegen naar het foramen toe weer een weinig stijgt. 
Fig. 2. Schets van de suturen om het preparietale op het bovenvlak. 
(Bijna 2,5 X). 
F. = foramen parietale ; Fr. = frontale ; Pa. = parietale ; 
Pre. = preparietale. 
Het foramen heeft aan de oppervlakte een peervormige gedaante, met 
het nauwe gedeelte naar voren gericht en een plat basis deel naar achteren, 
welke vorm het naar beneden slechts nog even blijft behouden om over 
te gaan in een doorsnede, waarvan zoowel de voorrand als de achterrand 
een meer regelmatige ronding heeft. Deze ovaalvormige doorsnede blijft 
tot op het ondervlak behouden. De peervormige punt nu wordt gevormd 
door een sterk ingebogen oppervlakje van het preparietale, dat zich naar 
beneden toe plotseling vernauwt en zich als een smal strookje tot voorbij 
het midden van het foramen voortzet, vanwaar het zich weer begint te 
verbreden om over de rand van de binnenopening op het ondervlak over 
te gaan. 
