18 
Annals of the Transvaal Museum. 
Aan het linker prefrontale zijn er nog een viertal dergelijke groeven, die het 
gezichtsvlak met het oogholtevlak verbinden. Aan het rechter fr on tale 
zijn deze waarschijnlik door afbrokkeling verloren gegaan. Dit vlakje 
ontmoet het oogholtevlak in een scherpe ribbe. 
Het oogholtevlak is sterk konkaaf en glad. 
Het ondervlak van het prefrontale vormt een zeer diepe holte. Deze 
holte begint op het nasale en is daar betrekkelijk vlak en breed. Zodra 
echter de prefrontale sutuur overschreden is, vernanwt de groeve zich 
sterk en verdiept zich tevens in een zodanige richting, dat de buitenwand 
iets over de groeve hangt. In deze toestand gaat zij over op het frontale. 
Overigens is dit oppervlak glad. 
Afmetingen : 
Lengte van de sutuur met het frontale op het schedeldak 37 mm. 
Grootste afstand der sutuur met het lacrymale tot de 
sutuur met het frontale aan de oogholterand 41 mm. 
Lengte der sutuur met het frontale op het oogholtevlak. . ±30 mm. 
Grootste diepte der groeve op het ondervlak 12 mm. 
De Frontalia (PI. I-VIII). 
De frontalia vormen het grootste gedeelte van het bovenvlak van de 
schedel. Hun gezamenlike vorm is die van een vijfhoek, waarvan twee 
zij den en de basis lang zijn. De twee lange zij den grenzen aan de frontalia 
en de hoek die zij insluiten dringt in tussen de nasalia. De twee korte 
zijden liggen boven de oogholten. De basis is meer denkbeeldig en werd 
genomen van de knobbels bij de postfrontalia over het vooreinde van het 
preparietale. De genoemde punten behoren wel tot de frontalia, maar 
daartussen zendt elk frontale nog een puntig uitsteeksel naar achteren 
(zie Fig. 2). 
De suturen met prefrontale en nasale zijn reeds besproken. Die met 
postfrontale en parietale worden bij deze beenderen behandeld. De sutuur 
met het preparietale op het bovenvlak is in het algemeen een halve cirkel. 
(PI. I, II, VII, VIII en Fig. 2.) Het is echter geen eenvoudige lijn, doch 
een vrij sterk golvende meander. Op het ondervlak is deze sutuur veel 
onregelmatiger ; de algemene vorm is geen cirkel meer te noemen en er 
vertoont zich nog slechts een enkele slingering. De onderlinge sutuur is 
een rechte lijn. Deze begint aan het boveneinde van de onderlinge sutuur 
der nasalia en eindigt aan het vooreinde van het preparietale. Zij vertoont 
geen, zelfs geen fijne, slingeringen. De onderlinge sutuur op het ondervlak 
heeft dezelfde eigenschappen. 
Het bovenvlak der frontalia (PI. I, II, VII, VIII) is aan de randen 
en langs het voorste gedeelte der onderlinge sutuur vrij glad. Overigens, 
d.w.z. hoofdzakelik achter het midden is het zeer ruw. De ruwheid bestaat 
grotendeels uit een verhefhng van een deel van het oppervlak boven de 
randen en het midden en wel in de vorm van een U met de open kant naar 
voren. De achterrand van deze U bevat een gedeelte van de sutuur met 
het preparietale. Het oppervlak tussen de benen der U is ook groten- 
deels ruw, doch het ligt in een lager niveau dan deze. Aan de buitenzijde, 
