Annals of the Transvaal Museum. 
9 
preparietale gedacht, terwijl het bovenste deel met deze lijn naar boven 
toe divergeert. 
Het onderste gedeelte is zeer ruw en draagt twee ribben, die door 
een groeve gescheiden zijn. Deze ribben zijn nagenoeg evenwijdig aan 
elkaar en aan de ribben op het premaxillare. De onderste dezer twee 
vormt de bnitenrand van het maxillare en dns ook van de tandholte 
(“ tandribbe ”) is zeer dik en gaat, de onderrand van dit oppervlak 
kruisend, op het enste, gladde deel der gezichtsvlakte over. 
De bovenste ribbe bevindt zich dicht langs de sutuur met het pre- 
maxillare. Direkt onder de neus is zij smal, hoog en scherp, wordt echter 
naar voren breed en laag, zodat zij aan de mondrand geheel verdwijnt. 
De groeve, die deze ribbe van de onderste scheidt, ligt juist boven het 
midden van het gezichtsoppervlak en is natnnrlik evenwijdig aan de ribben. 
Het achterste oppervlak van het maxillare (PI. Ill, IV) is grotendeels 
glad. Alleen het buitenste deel ervan, d.w.z. dat deel, dat de onderzijde 
vormt van de “ tandribbe ” is zeer ruw ; aan het vooreinde is dit ruwe 
gedeelte even breed als het achterste oppervlak zelf, doch naar achteren 
wordt het smaller, totdat het daar, waar de “ tandribbe ” op het gladde 
gedeelte van het gezichtsoppervlak begint, in een punt uitloopt en eindigt. 
Het zichtbare gedeelte van het binnenoppervlak van het maxillare is 
een weinig konvex en vormt met de overeenkomstige zij den van het 
gehemelte- oppervlak van het premaxillare een doorlopend vlak. Tevens 
is het de binnenzijde van de driekantige tandholte, terwijl uit het boven- 
staande reeds volgt, dat de andere twee zij den dezer holte gevormd worden 
door het achtervlak en een gedeelte van de gezichtsvlakte van het maxillare. 
Een klein en smal deel van het maxillare bevindt zich tussen het pre- 
maxillare en het palatinum, en bereikt de inwendige neusopening, zoals 
hierboven reeds is aangegeven. Hoewel dit gehemelte-vlak van het 
maxillare reeds lang bij Dicynodon bekend was, werd het voor het eerst 
door Broom (8, bl. 171) duideliker bij Lystrosaurus beschreven. 
De assen der tandholten zijn aan de voorkant nagenoeg evenwijdig, 
doch naar achteren konvergeren zij met elkaar. De voorrand is bij beide 
tandholten afgebroken. Elk maxillare draagt slechts een tand. 
Afmetingen : 
Afstand van het punt waar de sutuur met het premaxillare 
over de mondrand gaat (a) tot het achtereinde van 
de sutuur met de septomaxillaria (b) 81 mm. 
Afstand van punt (a) tot het achtereinde van het juk- 
booguitsteeksel van het maxillare ( c ) +112 mm. 
Onderlinge afstand van (b) en (c) +58 mm. 
Gemiddelde breedte van het ruwe gedeelte van het 
gezichtsvlak 42 mm. 
Afstand van het achtereinde van het uitsteeksel langs 
het pterygoid tot het vooreinde van het naar voren 
gerichte uitsteeksel van dit been 33 mm. 
Daar de einden afgebroken zijn is deze afstand nu nog. . 28,5 mm. 
Breedte van het stukje maxillare aan de voorrand van de 
inwendige neusopening 3,5 mm. 
