8 
Annals of the Transvaal Museum. 
en daarvan zegt hij ( 2 , bl. 51) : “ The maxillaries form the lower boundary 
of the nostrils, and join above and behind with the prefontral, lacrymal, 
and nasal bones.” Bij onzen latirostris nu is het prefrontale door een 
uitsteeksel van het nasale van de begrenzing van het maxillare uitgesloten. 
Dit komt overeen met Owen’s beschrijving van L. Alfredi ( 4 , bl. 52), want 
daarvan wordt gezegd : “ Above, the maxillary bounds the lower part 
of the nostril, and there unites with the premaxillary and lacrymal.” Het 
nasale wordt hierbij niet genoemd, daar Owen het lacrymale tot aan het 
neusgat laat doorgaan. 
De nu volgende grens met het jugale is weer een echte sutuurlijn. 
Zij is nagenoeg recht, helt naar achteren een weinig naar beneden en is 
daardoor vrijwel evenwijdig met de onder-voorrand van de oogholte. 
Verlengd, zou deze lijn het achtereinde van de sutuur maxillare septo- 
maxillare bereiken. Even voor de diepste plek van de oogholterand begint 
de sutuur met het naar voren gerichte uitsteeksel van het squamosum ; 
deze eindigt op de jukboog op de onderste sutuurlijn tussen jugale en 
squamosum. De sutuur met het jugale op het achteroppervlak (PI. Ill, 
IV), evenals de voorgaande een eenvoudige lijn, begint hier en is naar 
voren en binnenwaarts gericht. Het achterste gedeelte dezer sutuurlijn 
is niet meer aanwezig, daar de binnenkanten der achterste uitsteeksels 
der maxillaria afgebroken zijn : vermoedelijk liepen zij dwars van de 
onderrand der maxillaria af tot in een groeve tussen de oppervlakken van 
maxillare en jugale. Van hier loopt de sutuur als een r echte lijn naar de 
buitenrand van de opening voor de tandvaten. De reeds genoemde groeve 
ligt daardoor hoofdzakelik aan de buitenzijde der sutuur. Aan de onder- 
rand van genoemde opening ontspringt de sutuur met het palatinum, 
welke zeer kort is. Zij maakt plaats voor de sutuur met het pterygoid, 
welke zich om het onderste maxillare-uitsteeksel eerst naar achteren en 
dan naar voren richt. Vervolgens buigt deze zich boven en om het vooreinde 
van het pterygoid heen, om aan de binnenzijde van dit been weer het 
palatinum te ontmoeten. De sutuur met dit been is weer naar voren 
gericht en buigt zich voor langs het palatinum naar de inwendige opening 
van het neuskanaal en wel zo, dat het maxillare nog een zeer klein gedeelte 
van de voorrand dezer opening vormt (PI. Ill, IV). De sutuur met het 
premaxillare op het gehemelte is reeds beschreven. 
De gezichtsoppervlakte van het maxillare (PI. V, VI) bestaat uit twee 
delen. Het achterste, tevens bovenste gedeelte, is kleiner dan het voorste, 
onderste gedeelte. Het is a eel gladder dan dit laatste en slechts bedekt 
met fijne groeiribben, die gericht zijn van de onder- en voorrand van de 
oogholte naar de mondrand, echter zo, dat zij naar voren een weinig 
konvergeren. De onderrand van dit gladde oppervlak vormt een scherpe 
ribbe, die, zoals door Owen reeds werd vastgesteld ( 2 , bl. 52), achter de 
onderste ribbe van het voorste gedeelte van het gezichtsvlak op het 
achtervlak van het maxillare overgaat. De twee delen van het gezichts- 
vlak ontmoeten elkaar ongeveer in een lijn, die van het neusgat dwars 
over het oppervlak loopt. (De “ tandribbe ” gaat alleen nog iets verder 
naar boven.) Zij maken hier een zeer stompe hoek met elkaar, daar het 
onderste deel bijna evenwijdig is met een lijn, van het midden van het 
gehemelte-oppervlak van het premaxillare naar de voorrand van het 
