6 
Annals of the Transvaal Museum. 
in de vlakke zijden der mediane ribbe. De evenwijdige ribben zijn van de 
aan de maxillaria grenzende zijden van het premaxillare gescbeiden door 
een brede en diepe groeve, die naar het midden toe vlakker wordt en langs 
de mediane ribbe weer dieper. 
Zooals in 1902 reeds door Broom bij Oudenodon werd aangetoond 
( 8 , bl. 171), behoort de mediane ribbe tot het premaxillare en is dus niet 
het vomer of ook maar een deel daarvan ; dit been ligt verder naar achteren. 
Daar steekt ook de mediane ribbe over de rand van het neuskanaal heen 
en verbindt zich op een eigenaardige wijze met de voorrand van het vomer. 
De achterkant der ribbe heeft drie, nagenoeg evenwijdige, zeer dnnne en 
platte nitsteeksels, waarvan de grootste vlakken vertikaal staan. Tussen 
deze drie dringen zich nu twee dergelijke, naar voren gerichte nitsteeksels 
van het vomer. Een horizontal doorsnede over deze sutunr geeft dus 
achtereenvolgens van links naar rechts : Het linkse uitsteeksel van het 
premaxillare (1), het linkse uitsteeksel van het vomer (2), het centrale 
uitsteeksel van 1, het rechtse uitsteeksel van 2 en het rechtse uitsteeksel 
van 1. Broom (l.c.) noemt dit een “ interdigitating suture.” 
De zijden van het premaxillare breiden zich naar beneden veel verder 
uit dan het centrale gedeelte. Daardoor ontstaan grote binnen-opper- 
vlakken, die een stompe hoek vormen met het middengedeelte van het 
gehemelte-oppervlak. Overigens zijn deze vlakken slechts zeer weinig 
gcbogen (holte naar binnen) en zijn zij verder, in tegenstelling met het 
vrij ruwe middengedeelte, glad. Het verbindingsvlak met het maxillare 
is zeer breed. 
Van de overige binnen-oppervlakken is in dit exemplaar niets te zien. 
Aan stukken van andere koppen ziet men, dat er tegen het midden van 
het achter-oppervlak een zeer dun, breed en hoog, vertikaal-staand been 
grenst. Dit been is door Huxley ( 1 , bl. 654) bij L. Murrayi beschreven 
als een “ ethmovomerine plate or nasal septum” en Broom meent ( 10 , bl. 75), 
dat het tot het premaxillare behoort. Aan de hand van het stuk 
Pal. Kat. No. 4001 blijkt deze opvatting de juiste te zijn. Volgens 
Huxley dan is (bij L. Murrayi ) dit mediane been zeer dun en gaat zijn 
boveneinde aan de voorkant van de neusgaten zeer snel over in een dikke, 
sponzige massa, bestaande uit een horizontaal en een vertikaal gedeelte. 
De nadere beschrijving van het horizon tale gedeelte komt geheel overeen 
met twee zelistandige beenderen, die zich bij ons exemplaar onder het 
neusgat bevinden en hieronder als septomaxillaria beschreven worden. 
Wat met het vertikale gedeelte bedoeld wordt is niet heel duidelijk ; het 
komt mij echter voor, dat het een gedeelte van het achtervlak van het 
premaxillare moet zijn. Volgens Broom (8, bl. 171) staat de achterrand 
van het dunne gedeelte in nauwe samenhang met de voorrand van het 
vomer. 
Afmetingen : 
Lengte van het boven-oppervlak 91 mm. 
Breedte van het been, waar de sutuur met de nasalia 
in de neusgaten gaat 38 mm. 
Onderlinge afstand der pun ten ontstaan door de snijding 
der sutuurlijnen tusschen premaxillare, maxillare en 
septomaxillare ondei de beide neusgaten 43, 8 mm. 
