490 AMLES— MATO PE -I8S9. 
moriae prodidit, exercitum et L. Qulnctlum et Camillum, Imperatores 
triumphantes, solemnibus jocis militaribus prosequutum esse, faeili 
conjectura assequi possumus, bunc ipsum morera carminum triumpba- 
lium pangendorum apud Komanos perantiquum fuisse. 
Restat autem, ut neniae (vriviai) commeraorentur sive cantua Jugubres, 
quos GraeQi.vpj}vw8taeproprie appellare solent.atque laudationes fnnebres^ 
neniis proximae, quae a Graecis \6yoi ImracpioL vocantur. Nam lionorato- 
rum virorum laudes in exsequiis celebrandis Romanos et ad tibiam ceci- 
nisse, etinconcione oratione fuuebri extulisse, Ciceronis (17) testimonio 
confirmatum est. Sed buic eidem scriptori etiam de Graeca origine voca- 
buli neniae, quo Graecis quoque cantus liigubres nomin&ri dicit, omnino 
assentiendum arbitramur, licet apud scriptores Graecos, qui ad nostrum 
aetatem pervenerunt, vr/vta nusquain legatur. Tullius enim luculentius 
Graece scivit (18), quam qui novandis licticiis verbis imponere nobis pos- 
set. De ipsa autem Graecae vocis originatione magna exarsit controver- 
sia (19), quam nobis componere non contigit. At ne a nostra disputations 
evagemur, profecto neque neniarum neque laudationum funebriiim, quas 
baec antiquissima aetas edidit, nunc superest ulla. Sed Dionysius Hali- 
carnassensis (20) illara tantummodo commemorat orationem, qua Valerius 
PoplicoJa laudes Junii Bruti, Consulis, quum ultimum vitae actum per- 
egisset anno DIX. a. U. c., honoris gratia effatus est. 
Ceterum baec aetas neque poetam tulit neque oratorem probabilem. 
Nam Fescennini versus procaces et incompti, quos diebus festis nuptia- 
rumque solemnibus eodera modo, quo Graeci eTnOaXapia, inter se alter- 
nis, ut ait Horatius (21), jactare solebat juventus Romana, liberoimpetu 
nec meditantibus effluebant, donee ab imitations Tuscorum ludionum ars 
quaedam accessit moderandi cantus et spatiorurn observatio decorique 
motus. Et bac quidem re ad ludos quoque scenicos instituendos magnum 
gradum factum esse, Livius (22) censet. Atqui procacitatis etpetulantiae 
vis Fescenninis versibus adeo fuit quasi ingenerata, ut id genus carminum 
etiam posterioribus temporibus a Romanis boc nomine insignitum esset, 
quin potius Octavianus Augustus versus procaces in Asinium Pollionem 
componeret, eosque, ut Macrobius (23) testatur, consulto inscriberet Fe- 
scenninos. Sed plus valuit et plane reinansit in Fescenninis, id quod con- 
jici potest, carminum nuptialium significatio, ratio et usus : at vero con- 
jectura nibil opus est in ea re, quam certis argumentis babemus conte- 
statam. Ut enim de Ammiani poelae Fescenninis in unura corpus colle- 
(17) Cicero de Legib. lib. II. cap. 24. 
(18) cf. Cicei’O de Finibus lib. II. cap. 5. 
(19) cf. Verrius apud Festum s. V. nenia, ibique Scaliger ; et Vossius Etymolo- 
gic. ling. Latin, s. h. v. 
(20) Dionysius Ilaliearnass. Antiquitt. Romann. lib. V. cap. 17. 
C21) Horatius Epistol. lib. II. ep. 1. v. 146. 
(22) Livius lib. YIL c.ap. 2. 
(2;{) Macrabius Satunial. lib. II. 4. 
