— 228 — 
Eadem ex o-cnte, sed aetate paullo superiore Pliilo, Alexandriae iiatus, graece eru- 
ditissimus, doctrinam patviani Platonica subtilitate illlustravit, ita at ipse nXdrwi' 
touoaijwi' appellaretur. Ejus opera quae ad historiam spectant liuec fere sunt : unum 
quod legatio ad Cajuin, alteruiu quod contra Flaccuui libellus inscriJaitur, tertiuin 
quod est de vita Mosis. 
Horum temporibus subjuuctus iiiit Plutarckiis Cliaerouensis, vir elegantissimae doc- 
trinae laagnaque facundia, qui Atlieiiis ab Aimnonio pliilosopho eruditus, Komano- 
rum iinperatoriun favore ad sumnios honores profectus est. Ex simuna libroruiu co- 
pia, quos ille assiduus veterum lector coufecit, praestant quae hue pertinent vitae pa- 
rallelae Graecorum et Komanoruiu illustrium quadraginta quattuor, ex variis scripto- 
ribus coliectae, sermone nitido, fide integra, cum ad docenduin, turn ad oblectandum 
aptissimae. hTec minor gratia operura quae dicuntur moralium, hoc est dissertationum 
populariuni de vitiis et virtutibus deque litteris cominunibus, in quibus omnibus in- 
genuus animi candor et infinito lectionis copia, jueunda quadam hilaritate adspersa, 
ehicet 
Historian! Romauain jdures iHustrarnnt. Flavius Arrianns Nicomedensis, Epicteti 
discipulus, qui riapdocd sive bella a ilomanis Traja.no imperatore cum Parthis gestai 
et BiOwLaKa sive Bithyniae provinciae historian! scripsit, etiam librorum liistorico- 
runi qui ad nostram aetatem pervenerunt, auctor est. Ha}i! Alexandri quoque res 
gestas Anabasis libris septem, unde ipse Xenophontis iunioris (jov vsov ^sltvoipojvTog) 
nomen tra.xit, et reruin Indicarum libro (rij 'IvoiAj scil. ^vyjpaipij vel toUq ’IvcikoXs) 
enarravit ; philosophiae Stoicae praecepta ab Ei!icteto tradita, Luciano (82) et Suida 
(83) testibus, litteris consignavifc , dissertationum Epietetearum libros quattuor atque 
hipicteti enchiridion (tyxeipiSioi’') in publicum proponens; idem Pout Euxini periplmn 
sive navigationis descriptionem atque alios plures libros qui sunt de ai te tactica deque 
venatione, edidit. Tiim Appianus Alexandrinus, qui bellorun! a Ilomanis patratoriuu 
memnriam ab universa historia sejunctain reriunllomanarum (’Po/(aV/ow)') vel liistoriae 
Koinanae (irrrepiag 'Po/iccV/d/t’) viginti quattuor libris explicuit, provincias continuas 
persequutus. Delude Dio Casshis Coccejus ve! Coccejamis, Xicaeensis, Dionis Chry- 
sostorni nepos, qui llomae !'ixit ibiqiie historiae ilomanae octoginta li’oris i!rbis aeternae 
vicissitudines a prime ortu ad suam aetatem perpetuo lilo enaiTavit, partis senatoriae 
studio, alienae laudis obtrectatioiie et superstitioue corruptus. Sed hiijus operis minima 
pars, quae undeviginti libros complectitur, nuuc superest, vix nt de cneteris, ad quos 
aditus nobis praeclusus est, judicare possiinns, nisi Johannas Xiphilinm Trapezuntins 
atque Zonanas, Constantinopoli natus, ex illis libris quos tempus delevit, eas res quae 
ipsis coguitione dignisimae visne su.nt, excerpseriiit. Ad ultiinum Herodianus, qui res 
ab ultiniis imperatoribus Ilomanis gestas ab obitu Marci Aurelii usque ad principia 
principatus Gordiani tertii octo libris (rfp^ptra Aapicov fiairiXdaQ 'usrooiiov l3i€Xioig oktiL') 
per, scripsit , est arte inferior, ad lidem propior. 
Graecorum auten! scriptorum in hoc genere postremus, non virtute, se aetate, Zosi- 
mus, res gestas imperatoruni ab Augusto uscpie ad eum annum, epu Honorio in imporio 
decimus sextus fuit, libris sex (^vkag larupiag jBcUXioig t'l,) pertexuit, de renmtio- 
ribiis breviter, de rccentibus ac nuperis nberrime, stilo pro istiiis aetatis captu non 
inelegant!, animo coi!tra inqjeratorum christianorum et cleri libiebnes exacerbate, 
quippe patriaru.n religionum contemptn dolens, caeteruin baud iniquus publicorum 
vitiorumet saeciill in deterius mentis castigator. 
Sed Eatres ecclesiastici qui yidgo bric referuntur, Eusebius, Tlieodoretus, et Sozome- 
(82) Lucian. Alexipban. cap. 2. 
(83) Suid. Lexic. ’Appiarog. 
