KORTE, VOORLOPIGE BESCHRIJVING VAN TE SENEKAL 
GEVONDEN STEGOCEPHALEN. 
Door Dr. K C. N. VAN Hoepbn, M.I. 
(Met twee platen.) 
De overblijfselen, welke hier worden becloeld, werden gevonden in een voor 
bouwdoeleinden aangelegde zandsteengroeve, die zich bevindt in een kopje 
bij Senekal, Oranje Vrijstaat. Het grootste gedeelte werd aangekocht door 
bet Staatsmuseum, terwijl i?an te voren reeds enkele schedelfragmenten 
(een stuk van het schedeldak en een klein stuk van maxilla en dentale 
met tanden) hun weg naar het museum van de Universiteitschool te 
Johannesburg hadden gevonden. Het door het Staatsmuseum aangekochte 
deel bestaat uit de bijna geheel volledige wervelkolommen (waarschijnlik 
ontbreken slechts enkele halswervels), de ledematen, de bekkenbeenderen 
en schoudergordels en het grootste gedeelte van de ventrale huid van drie 
tot dezelfde soort behorende Amphibieen. Bovendien is nog aanwezig een 
kop, iets langer dan 35 cm. en 36 cm. breed, waarvan het schedeldak alleen 
als afdruk bewaard is en waarvan enkele stukken afgebroken zijn, en een 
deel van de rechter mandibula en maxilla, met fragmenten der aangren- 
zende beenderen, van een tweede kop. 
Daar het doel hiervan alleen is deze vondst mede te delen, zal nu 
slechts zoveel behandeld worden als nodig is, om de verhouding dezer 
versteningen tot reeds bekende voorlopig vast te stellen. Dit geschiedt 
vooral ook, omdat het uitwerken van het geheel nog geruime tijd zal in 
beslag nemen. Zodra dit is geschiedt zal de volledige beschrijving volgen. 
SCHEDEL. 
Ter voorlopige beschrijving is gekozen het onvolledige, bovengenoemde 
schedelfragment. Dit bestaat uit een deel van de rechter mandibula, de 
rechter maxilla en waarschijnlik delen van het rechter jugale en quadrato- 
jugale en een deel van het rechter palatinum en pterygoid of alleen het 
laatste. Het voorste gedeelte dezer beenderen is niet aanwezig ; eveneens 
het achterste gedeelte van het pterygoid. 
De Maxilla. De buitenzijde van de maxilla vertoont een ruw 
oppervlak. Het achterste gedeelte is voorzien van vrijwel evenwijdige, 
slingerende, soms door een dwarstak verbonden ruggen, waartussen diepe 
groeven. Naar achteren gaan deze over in putten ; het is niet duidelik of 
deze putten zich bevinden op de maxilla of op het quadratojugale. Aan 
de binnenzijde van de maxilla staat een rij grote, dicht bij elkaar geplaatste 
tanden, die slechts met hun bovenste helft boven de buitenzijde van de 
maxilla uitsteken en naar achteren toe steeds kleiner worden (zie fig. 1, A). 
Het Pterygoid en het Palatinum. Aan de binnenzijde van de maxilla 
ligt een driehoekig been, welks achterste en tevens breedste gedeelte zich 
naar binnen wendt en meehelpt om de slaapliolte naar voren te begrenzen. 
Het vormt tevens de buitenbegrenzing van de gehemelteholten (zie fig. 1, 
B en C). 
102 
