106 
Annals of the Transvaal Museum. 
Genus MYRIODON n.g. 
Kop driehoekig, van voren afgerond, ongeveer even lang als breed. 
Maxilla en dentale dragen elk een rij grote, spitskegelvorinige, naar achteren 
kleiner wordende, plenrodont geplaatste tanden, met waarschijnlik geplooide 
tandmassa. Binnen de rij der maxilla-tanden, waarschijnlik op liet 
palatinum, staat een rij grote tanden, die dezelfde struktuur vertonen als de 
maxilla- en dentale-tanden. Op de overige beenderen van de schedelbasis 
staan grote drommen kleine tandjes, waarvan de grootste zelfs zeer en zeer 
veel kleiner is dan de reeds genoemde grote tanden. Dergelijke kleine 
tandjes bevinden zich ook op een, langs de rij dentale tanden zicli 
bevindende, verhevenheid. 
Species Myriodon senekcilensis n.sp. 
De voorlopige beschrijving van deze soort is reeds hierboven gegeven. 
Als type moet niet alleen liet reeds meermalen genoemde schedelfragment 
worden beschonwd, doch ook de nu reeds ter aanvulling en kontrole 
gebruikte meer volledige schedel. 
Verklaring der Platen. 
Plaat 1. 
Fig. 1. — Schematiese scliets van de onderzijde der maxilla en van liet 
palatinum en liet pterygoid. 
A. De maxilla met de pleurodont geplaatste tanden. 
B. Het als palatinum beschouwde been met de rij pleurodont 
geplaatste tanden. 
C. Het pterygoid met de talrijke kleine tandjes. 
Fig. 2. — Doorsnede van de mandibula om het pleurodonte karakter 
te tonen en de stand van de ribbe met kleine tandjes. Been 
is gearceerd. In het midden ligt de mandibula-holte. 
Plaat 2. 
Aanzicht van de buitenzijde van het behandelde schedelfragment in 
zijn oorspronkelike toestand. Bovenaan de maxilla ; onderaan 
de mandibula. De tanden zijn die van de maxilla. 
