“ Antequam progrediar, non ab re fortasse fuerit objection! alicui quae in me 
moveri potest occurrere. Non deerit scilicet qui me vanae curiositatis arguat, 
quod res adeo viles et abjectas, nullius in vita usus, indagaverim, iisque descri- 
bendis tantum temporis et operae impenderim Cui respondeo, Quod Dei 
opera sunt in quibus contemplandis memet exerceo : quod Divinae Artis et Po- 
tentiae effecta, quibus exquirendis subsecivas horas addico : quod Ille me in 
bunc mundum introduxerit, tam inexplicabili rerum varietate instructum et or- 
natum ; quod oculis, quos mihi contulit, ea videnda, animo consideranda objecerit. 
In Dei ergo contumeliam redundat, quod haec, quae eum creasse negare non 
audes, supervacanea et inutilia esse affirmes. Dices, Majora -et magis neces- 
saria studia sunt, quae to turn hominem requirunt. Respondeo, Majoribus istis 
me majorem curam impendere, interim tamen minora haec et leviora non opus 
est ut prorsus negligam : Utrique penso sufficio ; utrique temporis abunde sup- 
petit, modo id prudenter dispensem, modo caveam ne qua ejus pars omnino va- 
cua praeterlabatur. Vitam (ut recte Seneca) non accepimus brevem sed fecimus , 
nec inopes ejus , sed prodigi sumus. Deinde Medici etiam severiores aliquam tem- 
poris portionem recreationibus deputant. Hisce ego studiis et inquisition ibus 
memet recreo et oblecto. Quod alii venationibus, aucupiis, confabulationibus, 
lusibus insumunt, illud ego “ Zoophytis” indagandis, colendis, contemplandis im- 
pendo. Recreat et refocillat animum, quamvis laboriosum sit, ilium quocunque 
oblectatur.” Raius. 
PRINTED BY JOHN STARK, EDINBURGH* 
