42 PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM VI]I. 
być karbowany. Zarodniki 7,5 — 9,1 m. wielkie, gładkie. Masa zarodnikowi włośni krwisto czerwona. 
1834. Leangiura stipatum Sz. Am. fg., n® 2304. 
Opis. — Okazy tego bardzo ciekawego śluzowca, które miałem sposobność poszukiwać były tak 
uszkodzone, że pokrojowy opis podaję Yvedług Schweinitza. Zarodnie, według tego autora, sę dokła- 
dnie kuliste o ściance delikatnej i gładkiej. Stoj^zaś tak gęsto obok siebie, że patrzę,c z góry widać 
t}dko górne ich powierzchnie, kiedy trzoneczki, znikaję-CO krótkie sę zupełnie pod spodem ukryte. 
Ścianka rozprusza się, a włośnia wydłuża się kilkakrotnie, stosunkowo do pierwotnej wysokości zaro- 
dni, przyjmując kształt walcowaty. Masa zarodników i włośni jest krwisto czerwona z niebieskaYvym 
odcieniem, z wiekiem zaś przyjmuję barwę brudno żółtawę. 
Włośnia tworzy sieć gęstę, zbitę, ukazujęcę nierzadko miejsca zbiegu; wolne jej końce sę rzadkie, 
nieznacznie zwężone. Zgrubienia wężownicowate sę nitkowato cienkie ale bardzo wyraźnie. Wężo- 
wnic jest dwie. W każdym skręcie pewne miejsce wężownicy jest potężnie zgrabione, i wyskakuje 
na zewnętrz jako tęgi karb. Wszystkie karby kolejno po sobie następujęcych skrętów obu wężownic 
sę tak ugrupowane, że tworzę idealnę wężownicę, o bardzo szerokim skręcie, jak w strzępku błysz- 
czącym. Jednem słowem włośnia tego gatunku posiada zgrubienia wspólne i kędziorkom i strzępkom. 
Odkrycie tej zapletki objaśnia nam możliwe powstanie strzępków z zapletek zupełnie w taki sam spo- 
sób jak z kędziorka Kicka 'mogła powstać małoć. Bo gdyby w zapletce tej zgrubienia wężownico- 
wate znikły zupełnie, a pozostały tylko ich tężćj zgrabione karby, to mielibyśmy śluzowiec nale- 
żący bez zaprzeczenia do rodzaju strzępka. 
Znajdowanie się. — Karolina (Schweinitz). 
