DODATKK [)0 MONOr.nAFlI ŚUJZOWCÓW. 
XLIII. — Hemiap.cyria RrsKr. Zarletka, 
224. H.rubiformis [l*ers.). Z. Malina. Mon., 262, n° 147, f. 201, 230,231. 
W liście synonimów luileży pomieścić we właściwóm miejscu następujący : 
1830. Trichia Ayresii, B. et Br. A. 
Między innymi widziałem okazy z Kuby i Wenezueli. 
223*. H. claaata {Pers.) Z. maczugowata. Mon., p. 264, n'^ 148, f. 203, 207, 210 238. 
W liście synonimów dodać należy następujący we właściwem miejscu ; 
1873. Trichia Thwaitesii B. etBr.,Ceyl. fg. II, n^’ 776. 
Okazy opisane pod tem ostatniem nazwiskiem odznaczały się barwą szafranowo-czerwonawą. 
Między innymi odebrałem okazy z Bogor na .Jawie, z Peradeniya na Ceyłonie, z Kuby (zbiory Ber- 
keley’a) i z kraju Bonin (Hooker Herb!). 
226. H. serpula. (Scop.). Z. czołg aczek. Mon., p. 266, n" 140, f. 200, 227 i 228. 
Między innymi widziałem okazy z Kuby, Ceylonu, Bondjay i wyspy Śt-Wincentego. 
227. //. Karstenii Rfski. Z. Karstena. Pierwo-szczowocnie żyłowate, pełzające, obłe, umbrowo 
kasztanowate, lub ćme czarne. Masa włośni i zarodników brudno żółta. Rurki sieci sprężyć od 3,3 — 4,1 
szerokie, w licznych miejscach pęcherzykowato rozdęte, do 12,3 m. m. Wężownic trzy lub więcćj, 
mało wystających, słabo zarysowanych, oddzielon}mh znacznie szerszemi dolinami, końce sieci nie- 
znacznie zwężone, ucięte lub maczugowato nabrzmiałe. Zarodniki 10,8 — 11,6 ra. ra. wielkie. 
Opis. — Ścianka pierwoszczowocni jest błonką delikatną, lekko zabarwioną, na której zewnętrznej 
stronie znajdują się mniejsze lub większe skupienia kątowatych ziarn, podobnych tym, jakie się za- 
zwyczaj spotykają w dorzutkach. Ziarna te bywają zazwyczaj bezbarwne, niekiedy zaś są połączone 
między sobą i pokryte na zewnątrz warstwą zdębniałego pierwoszcza, ztąd pochodzi zmienna barwa 
pierwoszczowocni. Pęcherzykowate rozdęcia włośni w' różnych okazach różnie bywają wielkie. W je- 
dnych największe z nich mają zaledwie 7,5 ra. m. średnicy, w drugich spotykają się liczne okazy do 
25. m. m. długie, a do 12,3 szerokie. Rozdęcia te sązawsze gładkie. 
Znajdowanie się. — Itunsala w Finlandyi (Karsten); Ceyłon {n° 49 coli. Berkeley). 
228. //. Wigandi Rfski. Z. wgjątkowa. Mon., p. 267, n" 130, f. 232. 
Uwaga. — Widziałem okazy tego śluzowca w zielniku Persoonki. Ponieważ pierwotne oznaczenie 
Trichia nitens jesfpisane ręką Delastres, przeto pochodzą one z departamentu de Yienne w' południo- 
wej Francyi. Persoon nazwał je Trichia ovata. Jednocześnie jednak znalazłem w jego zbiorach pod 
tem samćm nazwiskiem i inne różnorodne kędziorki. Okazy o których mowa są półkoliste, lekko 
zwężoną nasadą do podłoża przyrosłe; wybornie dojrzałe, ztąd o ściance dełikatnej świetnie meta- 
lowo mieniącej się. 
229. H. stipata{Sz.). Z, strzepkowata. Zarodnie dokładnie kuliste na znikające krótkich trzoiie- 
czkach pomieszczone, gęsto skupiono. Rurki sieci sprężyć lekko spłasczone, 3,3 — 4,1 m. m. szerokie. 
Wężownice dwie nieznacznie zarysowane. W jednym obiegu każda z nich jest silnićj zgrubiona. 
Zgrubienia te wyskakują też pf»lężnie na brzegach więcej rurki, która z tego powodu wydaje się 
AUT. ]V. 
