DODATl-K DO MONOGUATIf ŚLUZOWCÓW. I! 7 
198. /i. afftnis łłfski. S. pośredni. Mon., p. ^79, n" 15G. 
199. A. nutans [Buli.). S. zwisły. Mon., p. 277, n° 157. 
Widziałem okazy pochodzące z wyspy Mauiycego. 
200. A.CErstedtii Bfski. S. OErstedla. Mon., p. 278, n“ lo8, 1'. 190. 
201. A. diety onema Rfski. S. siec iowtos. Mon., p. 279, n" lo9, f. 190. 
202. A. intrieata Rfski. S. zawiły. Mon., p. 279, u" 160, 1. 191. 
Do listy synonimów należy dodać następnjgicy : 
— Trichia Oaccida Pei's. Herb.! 
Widziałem okazy pochodz.yce z Francyi (w zielniku Persoon’a) i z Anglii (w zbiorach Itei- 
kcley’a). 
Masa zarodników i włośni niekiedy oliwkowo-zielona. 
Uwaga. — Jeżeli gdzie, to szczególnićj w strzępkach stara terminologia gatunkowa jest najnie- 
szczęśliwićj użyta. Nazwy bowiem odnoszą się do barwy masy zarodników i włośni, charakteru 
który jest najniestałszą ze wszystkich cech, jakie podaćby można. Ta okoliczność skłoniła mnie i tu 
zerwać z tradycyą i zaprowadzić gruntowną reformę. 
XXXYII — Lachnobolus Fu. Sjatecznia. 
203. L. circinans Fr. S. yromadna. Mon., p. 282, n“ 161, f. 186. 
; 204. L. globosus [Sz.) S. podparła. Mon., p. 283, n" 162. 
205. L. Arycellu Rfski, S. podobna. Mon., p. 131. u" 168. 
XXXVIII. — Dermodium Heski. Pęciiehzak. 
206. D. Conicum [Pers.), P. stożkoioy. JMon., p. 284, n"163. 
W liście synonimów należy pomieścić we właściwych miejscach następujące : 
1873. Lycogala atropurpureum H. et Br. Geyl. fg. II, n“732. 
1873. Lycogala nitidum B. et Br. Cegl., fg. II, n“ 731. 
Z dwóch tych nazwisk drugie odnosi się do formy typowej i dobrze rozwiniętej, pierwsze zaś do 
okazów zupełnie niedojrzałych, zdębniałych. 
Znaleziony także na Ceylonie. 
XXXIX. — Lycogai.a (Fr.) Buuk. 
207. L. epidendrum Rux. R. groniasty. Mon., p. 283, n“ 161, f. 1 i 7-12. 
XX' liście synonimów należy pomieścić, we właściwych miej.scach następujące : 
1871. Lycogala fuliginosum Johnst., Fi.,ofBerw. 2, p, 189. 
1873. Lycogala aftinis B. et Br., Ueyl. fg., II, n 733. 
