I. — TOM VHT. 
3*2 ' PAMięrMK lOWAUZYSTW-i nauk ścisłych w PARYŻU 
Ritkowato-cienkie, w luźn^ sieć połączone; o węzłach bardzo wielkich, płaskich, \vielok§lnych, o 
bokach mocno wklęsłych. 
~ Arcyria cerina Wallr. msc. 
1873. Cribraria elegans B. et C. Grev. n'’ 362. 
Opis. — Koszyczek silnie rozwinięty, połowę zarodni zajmujący od nasady trzonka promienisto, 
nielicznie i lekko pofałdowany aż do brzegu, dość nieregularnie wyzębionego, nieraz przechodz^ceoo 
bezpośrednio w węzeł. Międzywęźla krótkie, węzły wielkie, zt^d też w nieznacznej liczbie występu- 
jące, niekiedy zlewające się po dwa. Błonka koszyczka i węzłów jest delikatna, pokryta jednostajnie 
licznemi, wielkiemi i czarnemi ziarnami. 
Znajdowmie sio. — Turyngia (Wallroth); Karolina (Curtis). 
171. C. microcarpa {Schrad.). P. makówka. Mon., p. 233, n" 129. 
172. C. splendens (Schrad.). P. lśniący. Mon., p. 238, nM30. 
173. C. intricata Schrad. P.poicikłany. Mon., p, 237, n" 131, f. 27. 
174. C. piriformis Schrad. P. gruszkowaty. Mon., p. 237, n" 132, f. 14 i 24. 
173. C. macrocarpa Schrad. P. kruchy. Mon., p. 238, n” 133. 
Widziałem okazy z Glamis w Szkocyi (zbiory Berkeley’a). 
176. C. argillacea Pers. P. gromadny . Mon., p. 238, n“ 134. 
W liście synonimów należy pomieścić we właściwem miejscu następujący. 
1873. Lic-ea spermoides. B. etC., Grev. n° 368. 
SKUPIENIE II. 
Włośnioioce. ( Trichophorce). 
RZĘD VI. — PODSADNIKI (GOLUMELLIFER^). 
Pokrewieństwo 1. — Samotkowate (Reticulariace^). 
Zarodnie siedzące, walcowate lub z takich złożone zrosłozarodnie; podsady walcowate wznie- 
sione. 
XXXI. — SirnopTYcmuM Rfski. Podsadnik. 
Siedzące, walcowate zarodnie; podsada środkowa walcowata, dająca początek nielicznym, pro- 
mienisto ku ściankom zarodni przebiegającym rurkom włośni. 
177. S. Casparyi Rfski. P. C asparego. Na silnie rozwiniętej leżni stoją skupione, od wza- 
jemnego nacisku graniastosłupowe zarodnie, w wierzchołku lekko wypukłe. Rurki włośni z podsady 
wychodzące, nieliczne, pojedyncze, rzadziej rozwidlone. Leżnia, ścianki zarodni, podsady i masa 
zarodników jednakowo umbrowo-brunatno zabarwione. Zarodniki delikatnie kolczaste, 7,5 m. m. 
wdelkie. 
Opis. — Leżnia jest silnie rozwinięta, nie gruba, lecz tęga, pod spodem zupełnie gładka, tak że od 
