aO PAMIĘTNIK TOWARZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARAŻU. — TOM VIII. 
poduszeczkowale, płaskie pierwoszczowocnie. Sciankazewnętrzna śnieżno-biała, krucha, łuszcząca sio. 
po odwapnieniu pozostawia jasno-kasztanowato-brunatną błonkę. Wewnętrzna bezbarwna pokryta 
pojedynczo porozrzucanemi ziarnami wapna. Podsada słabo wykształcona, płaska, mięsnawo-szara 
lub ciemna, występująca jednak nawet i w pierwoszczowocniach. 
Znąjdoiaanic się. — Cuba (Wright) ; południowa Karolina (Ravenel). 
** Włośnia ciemno-fiołetowo łub fioletowo- brunatno zabarwiona. 
04. Ch. glohosum. (/-*e?’S.). Sz. kulisty. Mon., p. 180, n*’ 82. A., f. 138. 
05. Ch. similans Rfski. Sz. łudzący. — Zarodnie kuliste, wązką nasadą do silnie rozwiniętej 
rnocno-zwapnionćj, kredowo białej leżni przyrosłe. Ścianka zewnętrza skorupiasta, kredowo-biala, 
wewnętrzna, jużto popielato, już pięknie mieniąca się. Podsada zazwycząj maleńka, kulista lub stoż- 
kowata, kredowo-biała. Włośnia ciemna, brunatno -fioletowa, w gęstą sieć połączona, w węzłach 
trójkątnie nabrzmiała. Zarodnie ciemno-fioletowe, mocno kolczaste, 12,5 m. m. wielkie. 
Opis. — Do poprzedzającego łudząco podobny nie tylko z pokroju, ale lakże we wszystkich nie- 
ledwie szczegółach budowy. Tylko włókna włośni ciemniejsze, tęższe, częściej rozwidlające się, 
zbitą sieć tworzące. Główna różnica znajduje się w wielkości zarodników i tęgiem ich uzbro- 
jeniu. 
Znojdoiuanie się. — Koło Wiednia (Łojko). 
96. C h. calcereum [Lk.). Sz. piła. Mon., p. 179, n° 80, f. 167. 
97. Ch. Sauteri Rfski. Sz. Sautera. Mon., p. 181, n° 83. 
.) .) Włośnia zanikowa. 
98. Ch. difforme {Pers.). Sz. niekształtny. Mon., p. 177, n° 79, f. 137, 164 i 163. 
fl. Fimisedum. Barwy suchej mierzwy; ścianka zewnętrzna po odwapnieniu jasno-żółto-brunatna 
ku górze, w podstawie ciemniejsza; wewnętrzna w nasadzie ciemno-fiołetowa. Włośnia wprawdzie 
także zanikowo tylko rozwinięta, ale liczniejsza jak w formie typowej, o włóknach bardzo jasno 
brunatnych, w nasadzie szerokich, ku górze cieńszych, kilkakrotnie (do 5 razy) rozwidlonych, niekiedy 
pierścieniowatemi zgrubieniami opatrzonych. Okazy z okolic Paryża (E. Rozę), są jedyne jakie dotąd 
widziałem. 
Forma typowa znaleziona także w Indyach: Nielgherries (E. S. Berkeley). 
tttt podrouzaj leangium. — gwiazdosz. 
Zarodnie o ściance pojedynczćj skorupiastej, mocno odstająiiej od wewnętonćj masy zarodników 
i włośni, ta ostatnia często pokryta pojedynczą warstwą zanikowych, bezzawartościowych, splasczo- 
nych, wielokątnych, kątowato do siebie przystających zarodników. 
99. Ch. radiatum (Z). Sz. gwiazdosz. Mon., p. 182, n'* 83, f. 152, 153, 13o, 136 i 170. 
W liście synonimów należy dodać we właściwem miejscu następujący : 
1836. Diderma Garmichsełium, Berk. Engł. fi., p. 311, 1107 . 
vV zielniku Linne’go znajdującym się w Londynie w’ cc Linnean Society » znalazłem okazy tego ślu- 
