DODATEK DO MONOORAFIl ŚLUZOWCÓW. 
Opis. — Tutaj należą fonny najmniej zwapnione pokrewne dwom poprzednim gatunkom. Ścianka 
zarodni pokryta nielicznemi skupieniami ziarn wapna, po odwapnieniu błonkajój również jak i leżni 
bezbarwna. Główna różnica znajduje się w zarodnikach ciemnych, wielkich i gęsto kolczastych. 
Włośnia także ciemniejsza jak w poprzednich, a błonki w przeciwstawieństwie bezbarwne. 
Znajdowanie się. — Gatunek nierzadki, między inszymi widziałem okazy z okolic Warszawy (Ale- 
xandrowicz); Berlina (Gienkowski) ; Paryża (Floussel) i wiele innych bez dokładnego oznaczenia 
miejsca zbierania. 
rjt PODRODZAJ DIDERMA. DWUBŁONEK- 
Zarodnie o ściance podwójnej; zewnętrznej zwapnionej, skorupiasto rozwiniętej, mocno od- 
stającej od cienkiej bezwapiennój, często mieniącej się wewnętrznój przylegającej ściśle do masy 
zarodników. 
.) Włośnia silnie rozwinięta. 
* Włośnia bezbarwna lub bardzojasno zabarwiona. 
90. Ch. testaceum (Schr.). S. skorupiasty. Mon., p. 179, n° 81, f. 13o, 13G. 
91. Ch. oaccinum {D- R. et M.). Sz. ciemny. Mon., p. 180, n° 82. 
92. Ch. suhlateritium {B. et Br.) Sz. ceylaty. 
Zarodnie mocno spłasczone, na silnie rozwiniętej leżni skupione, gładkie, lśniące, o ściance ze- 
wnętrznej ceglastej, wewnętrznej szarej, podsadzie płaskiój, mięsno-barwnej. Włośnia o włóknach 
bezbarwnych w luźną, wiotką sieć połączonych. Zarodniki 8,3-10 m. m. wielkie, gładkie, jasno- 
łioletowe. 
1874. Diderma suhlateritium B. et Br., fg. Geyl. II, n°742. 
Op\s. — Zarodnie maleńkie, zaledwie ‘/j M- średnicy przechodzące, mocno skupione, w okazach, 
które widziałem spłasczone, nawet w wierzchołku zapadnięte, co jednak uważać należy zastań 
niezwyczajny i wpływ niedokładnego rozwoju. Ścianka zewnętrzna różowo-ceglasta na spodniej 
stronie mięsno-biała po odwapnieniu gąbczastćj budowy. Na ściance wewnętrznćj będącej bezbarwną 
błonką stoją zrzadka porozrzucane pojedyncze ziarna wapna ; zewnętrzna jest zwapniona i skupie- 
niami ziarn i większemi bryłkami, po ich oddaleniu pokazuje barwę jasno-kasztanowato-brunatną. 
Włośnia o włóknach bezbarwnych, tylko 1,7 m. in. szerokich wiotkich, zrzadka rozwidlających się, 
w bardzo luźną sieć połączonych. 
Znajdowanie się. — Dotąd tylko w Peradeniya na Geylonie (zbiory Berkeley’a). 
93. Ch. cubense {B. et C.). Sz. Kubański. Jużto kuliste, już kątowate, mocno spłasczone 
zarodnie łub poduszeczkowato płaskie pierwoszczowocnie, o ściance zewnętrznej śnieżno-białej, we- 
wnętrznej nowej, podsadzie nieznaeznej płaskiej. Włośnia o włóknach wiotkich, prawie bezbarwnych 
lub fioletowyeh w luźną sieć połączonych. Zarodniki jasno-fiolctowe, gładkie, 7,3 m. m. wielkie. 
1868. Diderma Gubense (B. et G.), fg. cub., n" 526. 
Opis. — Zarodnie tego śluzowca rzadko są kształtu dokładnie kulistego, zazwyczaj mocno spłas- 
czone, nieregu'arnie kątowate, jak w szaroniu nieforemnym, często przechodzą w nieregularnie 
