u; 
PAMięTNMi; TOWARZYSTWA 
ŚCISI 
PARYŻU. 
TOM VIII. 
Trzoneczki sztywne, wyprostowane, podłużnie porysowane jużto ciemne, w całej rozciągłości rdzawo 
brunatno-kasztanowate albo też tylko w podstawie tak zabarwione a ku górze jaśniejsze, żółty odcień 
przybierające. Średnica zarodni waha się między 3/5 a 1 M. Zarodniki są ciemniejsze, o ściance tęż- 
szćj jak w czaszowatym, włośnia zaś takiój samej budowy i natury jak w tym ostatnim gatunku, 
Znajdoioanie się. — Grokodile Greek w Australii (Bowmann) i Peradeniya na Geylonie (n“ 1043). 
77. Ch. B erkeleyanum. Rfski. Sz. Berkeleya. Zarodnie płytko miseczkowate śnieżno-białe, 
trzoneczkowate o trzoneczkach tęgich, ciemno-kasztanowatych nasadach, ku górze jaśniejszych. 
Włośnia jak w poprzednich. Zarodniki ciemno-fioletowe, mocno kolczaste, 10,8 — 11,6 m. m. wielkie. 
1859. Trichamphora pezizoides Bek. Introd. to cryp. bot. p. 335 non Junghl 
Wzmianka historyczna. — Berkeley nie mając orginalnych okazów Judghuna uważał ten gatunek za 
jego rodzaj Trichamphora, przypisując mu jednocześnie szczególniej zbudowane zarodniki jak to 
przedstawił na figurze 75 a w dopiero co zacytowanem miejscu. Jakem się naocznie przekonał, 
twierdzenie to nie ma podstawy bytu, jest ono skutkiem złudzenia jakie przedstawiają zarodniki, 
w suchym stanie łódkowate, stulone, po zwilżeniu bowiem przyjmują one kształt dokładnie kulisty, a 
ścianka ich opatrzona nie lisfewkowatymi, promienisto przebiegąjącymi rysami ale kolcami. 
Opis. — Pokrojem między dwoma poprzednimi środek trzymający. Zarodnie mają kształt miseczek 
głębszych jak w ostatnim mniój głębokich jak w sz. czaszowatym. Zresztą pod względem budowy 
zupełnie podobny do szaronia czaszowatego. Różni się wyłącznie zarodnikami. 
Znajdowanie się. — Thaiti (ze zbiorów Berkeley). 
tt PODRODZAJ PSEUDODIDERMA. — STROPAGZ. 
Ścianka zarodni już pojedyncza skorupiasto zwapniona już nawet podwójna ale obić ścianki ściśle 
z sobą spojone i bezpośrednio przylegające do masy zarodników. 
* Włośnia ciemno-fioletowa. 
78. Ch. nioeum Rfski. S. śnieżny. Mon., p. 170, n° 73. 
Niekiedy zarodnie tego gatunku siedzą na silnie rozwiniętej mięsno-barwnój leżni. 
Znaleziony także koło Ińnlithgow w południowej Szkocyi (ze zbiorów Berkeleya). 
79. Ch. subdictyospermum Rfski. Sz. oczkowaty. Zarodnie półkoliste, szeroką nasadą dn 
leżni przyrośnięte, śnieżno-białe, o ściance nader krnchej, już bezpodsadowe, już opatrzone wyraźną 
bezbarwną podsadą. Włośnia silnie rozwinięta, rózgowata, sieciowato spojona, czarno-fioletowa. 
Zarodniki 8,3—10 m. m. wielkie o zgrubieniach listewkowatych, nieregularnie rozmieszczonych lub 
w niezupełne sieci złączonych. 
— Didymium deałbatum B. msc ! 
Opis. — Gatunek z pokroju do poprzedniego nader podobny. Na silnie zwapnionej, śnieżno-białćj 
leżni siedzą szeroką podstawą gromadnie skupione, półkuliste, śnieżno-białe, 1/2 M. w średnicy liczące 
zarodnie. Podsada już nierozwinięla, już bardzo wyraźna, półkulista lub stożkowata. Ścianka zarodni 
silnie zwapniona olbrzymiemi ziarnami wapna, prawie wyłącznie z nich się składająca, po odwa- 
pnieniu bowiem pozostaje znikające cieniuchny ploteczek błony. Dolne części zarodni i leżnia mają 
