DODATEK DO MONOGRAFII ŚLUZOWCÓW. 
Uwaga. — Ostatni ten gatunek pomieściłem poprzednio w rodzaju szaronia ze względu na budowę 
włośni i bardzo nieliczne wapniaczki lecz odkrycie kilku podobnych typów zmieniło moje przekonanie. 
Chociaż bowiem gatunek ten wi^zaka równie jak i dwa inne przed nim pomieszczone ze względu na 
włośnie przypominają pomiraowoli liczne szaronie, to jednakże obecność wapniaczków zmusza 
pomieścić je w maworkowatych. Tutaj więzak posiada podobnę włośnię tylko iż w dotęd znanych 
gatunkach wapniaczki były regularnie wrzecionowate. Dziś więc znajdujemy daleko ściślejsze węzły 
łączące pokrewieństwa maworkowatych i makulcowatych. Z jednej strony stoją na granicy wiązaki, 
z drugićj zaś szaronie z podrodzaju jednohłonów. 
Pokrewieństwo 3. — Makulcowate (Didymiacese) . 
X. Chondrioderma Reski. Szaroń. 
fPODRODZAJ:MONODERMA — JEDNOBŁOŃ. 
Ścianka zarodni pojedyncza pokryta na zewnątrz nieliczncmi ziarnami wapna. 
72. Alexandrou'iczii [de By. et Rfski) Sz. Alexandrowicza. Mon., p. 169, n" 70, f. 176. 
73. Ch. Z eylandicum [B.) Sz. ceyloński. Zarodnie soczewkowate, w nasadzie trzonka pępko- 
wate, szarawe. Trzonki wydłużone, rdzawe. Włośnia o włóknach delikatnych, cienkich, bezbarwnych, 
w gęstą i wiotką sieć połączonych. Zarodniki fioletowe, 8,3 m. m. wielkie, gładkie. 
1834. Didymium zeylandicum B. in Hook. Jour., p. 230, n“ 493. 
^Zarodnie tego śluzowca są dokładnie soczewkowate, górna część ich ścianki delikatniejsza rozpada 
się w dojrzałych okazach na nieregularne łuski. Trzonki wydłużone, przeszło 2 1/2 M. dochodzące, 
rdzawe, szydłowate, w pępku do zarodni przymocowane. Rurka ich żółlo-kasztanowato-brunatna, 
do 3/4 wysokości wypełniona bezbarwną istotą ustrojową, wyżćj pusta, przechodząca bezpośrednio 
w ściankę zarodni, tutaj (w dolnej swej części) słomiasto-brunatnawym odzieniem ubarwionej. 
Włośnia o włóknach cieniuteńkich, delikatnych, bezbarwnych, w wiotką, bardzo gęstą i nadzwyczaj 
nieregularną sieć połączonych. 
Znajdowanie sie. — Geylon (Thwaites). 
74. Ch. reticulatum Rfski. Sz. sieciowaty. Mon., p. 170, n" 72. 
73. Ch. pezizoidem [Jungh.) Sz. czaszowaty. Mon., p. 424, n° 176, f. 122. 
76. Ch. Muelleri [B.) Sz. Muellera. Zarodnie jużto płasko krążkowate, już krążkowate o brzegu 
czaszowalo ku górze zagiętym, śnieżno-białe, wyniesione na wyprostowanych, sztywnych, poryso- 
wanych, podłużnie rdzawo-brunatnychtrzoneczkach. Włośnie jak w poprzednim. Zarodniki fioletowe , 
10—71,2 m. m. wielkie. 
— Physarurn Muelleri B. msc. ! 
Z pokroju, szczególniej w okazach o zarodniach już rozprószonych, łudząco do badhamii Euckla 
podobny. Kształt zarodni podobnie jak tam zmienny, przechodzący od płaskiego krążka do płytkiej 
miseczki o brzegach tępych, niezgrubionych. Górna część ścianki zarodni rozpada się na nieregularne 
łuski podtrzymywane przez dość sztywną sieć włośni, a pokryte skupieniami drobnych ziarn wapna ; 
ścianka ich jest błonką bezbarwną. Dolna ścianka zarodni tęższa, trwała, jasno-żółtawo zabarwiono. 
