14 
PAMI|TNIK TOWAltZySTWA NAUK ŚCISŁYCU W PAUYŻU. TOM 
Wzmianka historyczna. — Gatunek opisany przez Berkeleya, który ze względu na ksztait zarodni 
odniósł go do rodzaju Trichampłiora. Ze względu na budowę włośni jest szaroniem, lecz obecność 
wapniaczków zmusza mnie do pomieszczenia go między więzakami. 
Opis. — Zarodnie maj§ kształt podłużno-czaszowaty 3/4 M. długie, 1/2 M. szerokie, o wewnętrznem 
zagłębieniu bardzo wózkiem. Ścianka ich w nasadzie trzonka pofałdowana, jasno-żółta, w górnej 
części i wewnętrznćm zagłębieniu delikatna, bezbarwna, wszędzie pokryta kupkowatemi skupieniami 
ziarn wapna żółto-zabarwionemi. W skutek takiój budowy i silnego przystawania do masy zaro- 
dników powstaje barwa zarodni widoczna, gołemu oku, t. j. że zarodnie wydaję, się być na umbrowem 
tle żółto upstrzone. Trzonki sę cienkie, wydłużone, wyprostowane, od 2—4 M. wysokie, na ścień- 
czonem wierzchołku niosę zwykle schylone lub zwieszone zarodnie. Rurka trzonka jest mocno 
podłużnie pofałdowana, wypełniona tylko ziarnami wapna, po odwapnieniu pod drobnowidzeni 
kasztanowato-żółtawa. Włośnia o wdóknach cienkich, prawie bezbarwnych, w gęstę i nieregularnę 
sieć połęczonycb. Gdzieniegdzie najczęściśj u ścianki zarodni wychodzę grube, nieregularnie 
podłużne wapniaczki, dochodzęce zwykle połowy grubości zarodni i następnie zrośnięte z włóknami 
włośni. 
Znajdoimnie się. — Pensylwania (Mitcbener, 3378). 
71. T. hians Rfski. W. ziejący. Zarodnie ciemno-żółte, mniój więcej podługowate, trzonecz- 
kowate o rurce trzonka przebijajęcćj wnętrze zarodni i kończęcćj się w ziejęcym jćj wierzchołku. 
Trzonki czerwono-brunatne. Włośnia o rurkach cienkich, fioletowych, w gęstę sieć połęczonycb, 
gdzieniegdzie zrośniętych z żółtymi wapniaczkami nieregularnie podłużnymi, najczęściej bioręcymi 
poczętek u ścianek zarodni. Zarodniki fioletowe, gładkie, 7,3—10,2 m. m. wielkie. 
— Graterium minutum Kicks non Pr! 
1873. Physarura rufibaris B et Br. Ceyl., fig. II, n° 762. 
1874. Chondriaderma inflatum Rfski. Mon., p. 423, n" 177. 
Wzmianka historyczna. — Opis podany przezemnie nie jest dokładny, okazy bowiem jakie wówczas 
widziałem były wszystkie w wierzchołku uszkodzone, podobnie ma się rzecz z bardzo powierzcho- 
wnym opisem Berkeleya. Dopiero przed niedawnym czasem otrzymałem dobrze zachowane okazy 
tego śluzowca od P. Kickxa i mogłem się przekonać o tak szczególnej jego budowie. 
Opis. — Śluzowiec ten ma jedynę w swoim rodzaju budowę którę załęczona figura, przedstawiajęca 
przecięcie podłużne, lepiej jak wszelki opis objaśnia. Rurka trzonka tylko w nasadzie wypełniona 
istotę ustrojowę, zreszlę pusta, przedłuża się do wnętrza zarodni, rozdyma się tam mniej lub więcćj 
i wreszcie przebijajęc zupełnie zarodnię otwiera się w jej wierzchołku. Zarodnie maję tu więc kształt 
beczki bez dna. Kształt zarodni jest zmienny, na figurze przedstawiłem typ pośredni najczęstszy, 
zdarzaję się jednak okazy więcćj kuliste lub też bardzićj do walca zbliżajęce się. 'Cak samo i wewnętrzna 
jama bywa zmiennego kształtu; największe rozdęcie przypada albo w środku albo przenosi się ku 
górze lub ku dołowi, a w formach walcowatych jest tylko bardzo nieznaczne. Włośnia takaż jak 
w poprzednim gatunku, ale wapniaczki liczniejsze. Najczęściój biorę poczętek z zewnętrznćj, rzadzićj 
z wewnętrznej ścianki zarodni, rzadko przebiegaję całę jćj mięższość, a najrzadzićj znajduję się 
zawieszone na włóknach włośni, nie stykajęc się wcale ze ściankę zarodni. Zresztę szczegóły budowy 
podane w Monografii na str. 423 sę dokładne. Średnica zarodni wynosi 3/4— 1 M., długość zaś od 
— 1 1/4 M. 
Znaj doioanie się. — Flandrya. (J. Kickx, ojciec); Peradenicya na Ceylonie (zbiory Berkeley’a). 
