10 
PAMIĘTNIK TOWABZYSTWA NAUK ŚCISŁYCH W PARYŻU. — TOM VIII. 
44. P hysarum elij)Sosporum Rfski. M. eliptyczny. Bardzo płaskie, poduszeczkowate 
pierwoszczowocnie o zarysach nieregularnych, niekiedy przechodzące w żyły pojedynczo pełzające 
luh łączące się w sieci nieregularne, zawsze hardzo płaskie. Włośnia o wapniaczkach hardzo licznych, 
międzywęźłach nadzwyczaj krótkich. Zarodniki elipsoidalne 11,6 — 12,5 m.m. szerokie, a 14,9 — 
16,6m.m. długie, delikatnie lecz wyraźnie brodaweczkowate, fioletowe. 
1834. Enteridium cinereum Sz. Am. fg., n° 2365. 
Wzmianka historyczna. — Gatunek opisany przez Schweinitza pod szczególną rodzajową nazwą nie 
mający w istocie rzeczy nic wspólnego z podobnie brzmiącym rodzajem Ehrenberga. Gatunkowej 
nazwy zachować nie mogłem, ponieważ już w zeszłym wieku Batsch opisał Physarum cinereum, ze 
względu więc na szczególnyi dotąd jedynie tu dający się znaleźć kształt zarodników nazwałem go Ph. 
elipsosporum. 
Opis. — Okazy jakie znalazłem w zbiorach Berkełey’a były nadzwyczaj silnie zwapnione i przedsta- 
wiały tylko poduszeczkowate pierwoszczowocnie. Ścianka od silnego zwapnienia jest skorupiasto 
rozwinięta o powierzchni śnieżnej, falisto chropowatćj, bardzo krucha; po odwapnieniu pozostaje 
tylko delikatna zupełnie bezbarwna błonka. Włośnia składa się z wielkićj liczby, wielkich, kątowato- 
bryłkowatych wapniaczków, połączonych z sobą za pomocą bardzo licznjmh, ale króciutkich między- 
węzłów. Zarodniki elipsoidalne, ale w obu końcach tępe, zaokrąglone. Jedyny to dotąd znany śluzo- 
wiec mający podobne zarodniki. 
Znajdotcanie się. — W Karolinie wyższćj (Schweinitz). 
43. Ph. capense Rfski. M. afrykański. Mon., p. 113, n° 27, f. 92. 
4G. Ph. leucopheum Fr. M. pospolity. Mon., p. 113, n" 28, f. 77, 78 i 89. 
47. Ph. Berkeleyi Rfski. M. Berkeley'a. Mon., p. 105, n® 19, f. 83 i 88. 
Przez omyłkę podałem w liście synonimów także : Physarum roseura B. et Br. który jest zupełnie 
różnym śluzowcem, ztąd też i w dyagnozie barwy zarodni mylnie podane, gdyż bywają one albo jasno- 
ocbrowe albo też metalowo-łśniące, a wapniaczki są stale ochrowej barwy (dla gołego oka). 
48. Ph.roseum B. et Br. M. cie mno - r óżo io y. Zarodnie kuliste, purpurowe, trzoneczko- 
wate. Trzonki czarno-brunatne. Włośnia trwała, podobnie zbudowana jak w poprzednim, o wapniacz- 
kach nielicznych, lecz bardzo wielkich, niekiedy zbijających się w środkową podsadę. Zarodniki 
jasno-fiołetowe, 8,3 — 9,2 m, m. wielkie. 
1873. Physarum roseum B. et Br. Geyl., II, n“ 760. 
Opis. — Z pokroju do niaworka purpurowego lub też barwnego przetaczka podobny, ze względu na 
budowę włośni od pierwszego nader różny. Kiedy bowiem silnie rozwinięta włośnia u m. purpu- 
rowego tworzy gęstą sieć o wapniaczkach licznych, lecz małych, tutaj rzecz ma się wprost przeci- 
wnie. Z dna zarodni podnoszą się proste, szerokie rurki włośni przechodzące dopiero w górnej części 
zarodni w luźną sieć o wapniaczkach nielicznych, lecz bardzo wielkich, bryłkowato kątowatycb. 
Często wapniaczki te zbijają się w środku zarodni w podsadę, kształtu wielkiego nieregularnego 
wapniaczka, który niekiedy przyrasta do dna zarodni. W tym ostatnim razie wydaje się, że trzonek 
przedłuża się wewnątrz zarodni w podsadę i można wziąć gatunek ten za m. purpurowy, ale po od- 
wapnieniu prawdziwy stosunek daje się z łatwością odszukać. Rurka trzonka jest zresztą żółto-bru- 
