DODATEK DO 
MONor.itAFi[ śr.uzowców. 3 
Porównaj także p. i±2. Widziałem także okazy pochodzące ze Szwocyi ze zbiorów Friesa (bez 
nazwiska) w zielniku Beikeley’a. 
10. B. utricularis {Buli.). B. lśniąca. Mon., p. 1 12, n° 47, f. H0-I12. 
f Zarodniki poskiipianc w grudki. 
.) Błonka zarodników na całej powierzchni jednakowo uzbrojona. 
n. B. hyalina {Pc7'S.). B. wydcta. Mon.,p. 130, n" 4o, f. 113. 
12. B. capsulifera {Buli.) B. zmienna. Mon., p. 141, n” 46. 
.) .) Błonka zarodników tylko z jednej strony kolczasta, zresztą gładka. 
13. B. papav e)'o,c ea B. et Bo. C. maleńka. Zarodnie kuliste, lśniące, na znikające króciut- 
kich trzoneczkach pomieszczone, bezpodsadowe. Włośnia o rurkach luźną sieć tworzących. 
Zarodniki wycinkowate skupione w grudki, 10 m. m. wielkie, tylko na powierzchni odcinka kol- 
czaste. 
1873. B. papaveracea B. et Rv., Grev., 1. c., n°350. 
Opis. — Zarodnie tego śluzowca pokrojom przypominają najzupełniej odmianę p badhamii lśniącej. 
Są również początkowo lśniące z metalowym odblaskiem w skutek bardzo cienkiej błonki tworzącej 
ściankę zarodni, lecz po wyprószeniu zarodników stają się białe. Trzoneczek znikające krótki. Wło- 
śnia jak w badhamii lśniącej, lecz bardzo słabo zwapniona. Zarodniki poskupiane w grudki wówczas 
kształtu wycinka ; na powierzchni stożka, którą się z sąsiedniemi stykają gładkie, na powierzchni zaś 
odcinka nielicznymi, ale tęgimi kolcami pokrjte. W wodzie rozpadają się i przyjmują kształt dokła- 
dnie kulisty; w'ów’czas część kolczasta zajmuje znacznie mniejszą przestrzeń, niż gładka część 
błony. 
Znajdowanie się. — Aikenw Karolinie (Rarenel, n“ 1768). 
14. />. nitens Dei'k., B. żółta. Zarodnie jużto pojedynczo stojące, kulisto spłasczone, już 
gromadnie skupione, od wzajemnego nacisku w nasadach nieregularnie kątowate, żółle, najczęściej 
lśniące. Włośnia o rurkach szerokich, luźną sieć tworzących, żółtych. Zarodniki wycinkowate i> 
promieniu 9,2 średnicy 10,8 m. m. skupione w grudki, tylko na powierzchni odcinka kolczaste. 
1831. Badhamia nitens B. Trans., 1. c., p. 149, n" 4. 
1831. Badhamia pallidaB. Trans., 1. c., p. 149, n” 3. 
Wzmianka histoi^yczyia. — O tożsamości tych przez Berkeley’a, jako dwńch różnych opisanych 
gatunków przekonałem się naocznie; pod B. pallida opisał Berkeley okazy b. żółtej mniej doj- 
rzałe w skutek tego o powierzchni ćinej, naturalnie, że i zarodniki przedstawiały tu wdelkie pomiędzy 
sobą różnice. 
Opis. — Do powyższego opisu nie wdele mi pozostaje dodać. Ścianki zarodni i rurek włośni pod 
drobnowidzem żółte przyjmują po odwapnieniu ich działaniem kwasu solnego larwę jasno bru- 
natno-czerwoną. Zarodniki jak w poprzednim; rurki włośni niozbyt szerokie, słabo zwapniono, w luźną 
sieć połączone. 
-!"{"{• Zarodniki pojedyncze, ściankajzarodni żółtawa. 
13. B. AlexandrQv:iczii {de By et Bfski), B. A lexandro riczii, M , n., p, 1 16, n“ 33. 
