ii PARS PRIMA 
flnus efle quis dubitet ? Quamobrem S. Abbas Radbodus fub 
aquis vitam traducere pofie peroptabat , vbi mira Naturis ope* 
ra fine vlia mentis euagatione contemplaretur . 
Magna quidem ad hoc requiritur Vis ingenij , & perfpica- 
cia ; quoniam, cum aliquid difficile captu mente affequi noro 
pofiumus, aut aliena nimis a veritate pronimciamus , aut om- 
nino tacemus , ab eo animi moerore abhorrentes, quo Tyrannus 
iSgiptiorum Farao excruciabatur, cum viliffimis ranis , & mu- 
fciculis praefocatus indecore moreretur . Quare etrufcus illo 
Poeta res aeque difficiles, ac iucundas fcitu mente reuoluens » 
lepide fcripfit • 
Hor dellVngegno ogni vn la %appa pigli , 
E fudi , e fi affaticbi, e fi ajfottigli . 
Ideft Ingenij ligonem quifque arripiat , & fudet, defatige- 
tur, &: acuatur . 
E quibus abunde comprobatur otio non inutili Cochleas 
i littoribus colligi pofle, non yt fuperuacanea ornamenta , ficuti 
mulieres Brafilianas , capiti imponamus , fed menti !fcientiam_* 
comparemus, quod Capite fequenti clarius comprobabitur, 
CAP. SECVNDVM. 
Qua ratione a Cochlearum contemplatione- 
Menti oblectatio augeatur . 
Q Vse hafienus di&a funt» eain tantum delegationem ex- 
plicant , qua purus oculus in rerum naturalium contem- 
platione recreatur ; Quod fi e rebus , qnx fenfibus ohijciuiitur 
ad Artificem Diuinum 3 a quo, tanquam a perenni fonte, quid- 
quid pulchrum , quidquid bonum eft in Orbe terrarum , ema- 
nat, mentem noftram extollamus , oblectamento prorfus inex- 
plicabili afficimur* Brutorum profe&d non Hominum mos 
eft, oculis tantum, non mente vti, in hoc adeo fpeciofo rerum_> 
theatro, in quo , tefte Epite&o, tanquam fpe&ator nafeitur ho- 
mo, optime fciente pulchritudinem non poffidentis , fed viden- 
tis bonum cfte ; quamobrem (ait ille) turpe ejl homini , fi indi 
A* incipiat , & eodem definat , vhi c&tera folent ratione deftitutrL^ , 
magis autem conuenit inde incipere , in eo autem definere , qnbuf- 
aut Natura nos eutxit ad fafiipum quoddam , quo niminrm res 
