480 
Ohs. Cl. Candolleus in cliaractere generico Pteropogoni pygmaeo suo 
(lores omnes tubulosos, binos exteriores foemineos , centrales 2-3 steriles 
tribuit, stylum et antheras silentio plane praeteriens. Etiamsi in nostra planta 
(lores exteriores semper hermapbroditos observavi, non tamen dubito, quin 
sit revera congener illi'us, cliaracterrbus caeteris omnibus respondentibus. 
SCHOENIA Steetz. Helichrysi sp. Gaudich. 
in bot. voy. Freycinet pag. 466. tab. 87. He- 
lipteri sp. DC. prodr. T. 6. pag. 216 n. 23 *). 
Capitulum miiltiflorum heterogamum , floribus omnibus tu- 
bulosis ? paucis in ambitii hermaphroditis fertilibus ? caeteris 
centralibus styli abortu masculis sterilibus. Involiicri cylin- 
drici squamae pluriseriales scariosae sessiles, exteriores brevio- 
res exappendiculatae, interiores apice appendicula petaloidea 
radiante auctae. Receptaculum epaleaceum conYexiusculum 
alveo latum. Corollae graciles 5 - dentatae basi incrassatae. 
Antherae basi brevissime caudatae. Stylus in jloribus hernia - 
phroditis bifidus basi bulbosus, ramis planiusculis apice ca- 
pitellatis, in floribus masculis simplicissimus apice incrassatus. 
Achaenia fertilia obovata erostria basi attenuata dense sericea, 
sterilia filiformia nudiuscula basi pilosa. Pappus omnium con- 
formis uniserialis setosus, setis serratis vel subplumosis. 
Herbae annuae, apice corvmbosae, foliis integris, Helichrysi facie. — 
N uncup ay i genus in honorem amici dilectissimi Joh. Matth. Albr. Schocn, 
med. doct. celeberrimi, jam ophtlialmiatri peritissimi, Hamburgensis , olim 
delineatione iconum plantarum de Botanice bene meriti. 
Pteropogoni s generi Candolleano, nostrum proximum est, differt vero; 
involucri squamis interioribus appendiculatis radiantibus, capitulis multifloris 
et floribus centralibus revera masculis. 
1- Sclioenia oppositf folia Steetz. herbacea, erecta. 
tota liir&uto-canescens., foliis oppositis sessilibus lanceolatis 
*) Omnia, quae supra in aimotatione ad Helichrysi genus monui, valent eadem dr 
Heliptero. Etiam hoc genus valde polymorphum in aliquot genera dividendum esse, 
prorsus cxistimo. Occiwrunt enim in aliis speciebus , (ut de caeteris fioris partibus ta- 
ceam ,) e. g. achaenia quadrangula, in aliis teretia, gaudent pluriinae species achaeniis 
erostribus, iuveniuntur vero nonnullae achaeniis rostratis, v. c. Helipterum incanum ct 
11. albicans etc. Omnes vero cl. Candolleus in uno genere amplectitur, nou alia caussa 
adductus , nisi quod pappo plumoso instructae sunt! Divisit quidem in sectiones sex, 
HU arum priores quinque, species inter se quam maxime affines comprelieudunt , de quo 
licet aliquis cum cl. auctore consentire relit, nemo saltern erit, qui, eum in sexta 
sectione Helipterum Cassinianum juxta H. anthemoidem collocasse, concedat. Species 
enim hae duae non solum habitu diversissimo jam prima facie inter sc divergent, sed 
etiam diguitate organorum a natura ipsa segregantur. Haec scilicet capitulis homogn 
mis, ilia vero hcterogainis ntitur. Distinguendum est inter florcs, casu qnodarn, e. g 
x egetatione interrnpta, abortientes , (ut interdum accidit in Heliptero anthcmoirle ,) et in 
ter florcs, lege naturali, i. e. stigmate defectu , steriles, qui flores masculi vocantur, 
et quales in Hel. Cassiniano reperiuntur. Hanc plantain igitur in nostrum genus novum 
transmisi. Cf. cl. Lessing, synops. Compos, pag. 421. seqq. 
