( 41 ) 
PI. II fig. Sb) waardoor hij aan de luchtpomp kan worden verbonden. 
Na het verrichten van de bewerkingen, in de vorige en in deze § 
vermeld, wordt het eerste buisje afgesmolten, het tweede verlengstuk 
zeer voorzichtig afgesneden om een volkomen vlakke breuk te krijgen, 
wat noodig is om, bij het inkitten in het stalen dopje, niet een scha- 
delijke ruimte over te houden. 
De stalen capillair wordt met behulp van een door een accumula- 
torenbatterij geleverden electrischen stroom uitgegloeid; vervolgens 
wordt er lucht onder 100 atmosferen in geperst, om te onderzoeken 
of er ook kleine lekjes zijn. gelijk dikwijls in deze capillairen voor- 
komen, en eindelijk wordt er droge lucht onder hoogen druk door- 
geblazen. De capillair wordt dan met zuiver kwik doorgespoten en, 
om den inhoud te bepalen, luchtledig gepompt en met kwik ge- 
vuld. Op het buisje is aan de beide uiteinden een uiterst fijne 
schroefdraad gesneden ; het wordt, nadat de genoemde bewerkingen 
zijn afgeloopen, in de beide stalen dopjes geschroefd, terwijl men de 
schroefgangen door marinelijm sluitend maakt; daarna wordt de 
capillair aan de bovenzijde van de dopjes gesoldeerd. Het aanbrengen 
van de marinelijm heeft in het bijzonder bij het dopje, dat op de 
volumenometer buis gekit is, ook ten doel: het onmogelijk te maken, 
dat kwik met het soldeer in aanraking kan komen, wanneer het 
soms bij ongeluk in de capillair mocht opstijgen. 
Om de volumenometerbuis te kitten in het daarbij behoorend 
stalen dopje (zie PI. II fig. 4a), keert men het laatste om, vult de geul 
tusschen kern en mantel met lak, en dompelt daarin, nadat het be- 
hoorlijk verwarmd en aan de buitenzijde met een fijn laklaagje bedekt 
is, het volumenometerdeel, welks kraan gesloten is. Men zorgt er voor, 
door de stalen capillair lucht toe te voeren of weg te zuigen, zoodat 
ten gevolge daarvan het lak, bij het langzaam dalen van het glazen 
stuk, naar buiten afvloeit, terwijl aan de binnenzijde het lak slechts 
als een fijn lijntje, dat de vlakke stalen kern begrenst, bij afkoeling 
overblijft. Slechts met deze voorzorgen krijgt men eene binnenbe- 
grenzing van de schadelijke ruimte, die nauwkeurige berekening 
mogelijk maakt. En de instelling op de spits zou, bij verwaarloozing 
van deze voorzorgen, licht door over de binnenzijde van het glas 
uitgespreid lak verhinderd worden. 
Bij het inkitten van de glazen thermometercapillair in het daarvoor 
bestemde dopje (zie PI. II fig. 4 b), wordt het glas wederom met een 
dun laagje lak bestreken, en eveneens het dopje aan den bovenrand van 
binnen met een zeer dun laagje bedekt. Bij zachte verwarming schuift 
men de glazen capillair, zorgvuldig en er op lettend dat de lucht 
uit de stalen capillair kan ontwijken, langzaam (in ongeveer 5 minu- 
