( 43 ) 
gas wordt daartoe langs elektrolytischen weg bereid en, op het voet- 
spoor van Cooke en Richards t ), die de bereiding van waterstof ten 
dienste van atoomgewichtsbepalingen uitvoerig onderzochten, heb ik 
verdund zoutzuur als electrolyt gekozen. Op Plaat I fig. 3 zijn de toe- 
stellen voor deze methode afgebeeld. De voorstelling is weder sche- 
matisch. Zoo zijn bijv. de veerende glasbuizen, welke het verband 
tusschen den ontwikkelingstoestel, de kwikluchtpomp en den te vullen 
toestel vormen, weggelaten. 
De voltameter Y, op plaat I fig. 3, bestaat uit een glazen beker 
a (zie verder PI. II fig. 6) met eboniet deksel, è, die een klok, c, met 
kraan, d , draagt, waarin een als electrode dienende platinaplaat, e, 
met behoorlijk geïsoleerden stroomafvoerdraad hangt en waarin de 
aan de electrode ontwikkelde waterstof zich verzamelen kan. De 
hals van de klok is bevestigd in dezelfde caoutchouc stop, </, waar- 
door ook de stroomafvoerdraad loopt. De bodem van den beker is 
bedekt met een laag zinkamalgaam, A, bereid door chemisch zuiver 
zink in chemisch zuiver kwik op te lossen. Tot het toeleiden van 
den stroom dient een aan een koperdraad gesoldeerde bundel van 
samengevlochten platinadraadjes, gezamentlijk van genoegzame door- 
snede om den stroom te geleiden. De soldeerplaats wordt beschermd 
door een omhullende buis, in het benedeneinde, k , waarvan het 
met email is vastgesmolten. De aan het bovendeel op deze wijze 
omhulde electrode wordt in den toestel gebracht door middel van 
een tweede buis, m , die in het deksel vastgekit is en tot in het 
amalgaam reikt. In deze buis wordt de electrode luchtdicht met 
caoutchouc bevestigd. 
Er vormen zich slechts weinig gasbellen aan het zinkamalgaam. 
Ten einde het echter onmogelijk te maken, dat deze haren weg naar 
de klok nemen, die voor het opvangen van de electrolytisch gevormde 
waterstof bestemd is, drijft op het zinkamalgaam een glazen bak, n , 
welks randen hooger reiken dan de benedenrand van de klok. De 
bak wordt verhinderd op te stijgen door drie aan elkaar gesmolten 
armen van email, p, die met haken over de randen grijpen en steunen 
tegen den benedenrand van de klok. De caoutchoucstop in den hals 
van de klok, de hals van de klok en de caouchoucstop, die de klok 
draagt, zijn eveneens met opgelost caoutchouc onderling en met het 
eboniet deksel luchtdicht verbonden. Yoor het aftappen en inbren- 
gen van de electrolytische vloeistof, zijn twee buizen, q en r, in het 
deksel gekit, van welke de eerste met eene kraan, s , is voorzien. 
Het deksel wordt met trekstangen, t 1 boven op den afgeslepen rand 
x ) Proceed. Americ. Acad. 1887 — 88. 
