( 58 ) 
ziet, tusschen 16° en 100° de evenredigheid van dissymmetrie en 
weerstandstoename vrij goed bewaard. 
Om de verandering van de dissymmetrie met de temperatuur in 
plaatje N°. 2 nog duidelijker te doen uitkomen, vermenigvuldigen 
we de getallen der laatste reeks met 4, om den grooteren weerstand 
der secundaire geleiding in rekening te brengen, en herleiden de 
getallen 10,59 en 2,87 in een veld van 5500, tot 12,40 en 3,36 
in een veld van 6000. We vinden dan voor een zelfde magneetveld 
van 6000 
T 100° 16° — 70° 
D 3,36 12,40 48,40. 
Verandering van den gemiddelden Hall -stroom in bismuth 
met de temperatuur bij verschillende waarden 
van de magnetische kracht. 
4. Bij de waarnemingen over verandering van de dissymmetrie met 
de temperatuur in plaatje N°. 1 werd tevens opgemerkt, dat tusschen 
de daarbij voorkomende temperatuurgrenzen (10° en 100°) de ge- 
middelde HALL-stroom niet merkbaar afnam bij verwarming. Dit 
scheen in strijd met de resultaten van Lebret, die voor — — vond 
^20 
0,668 bij bismuth I en 0,656 bij bismuth II, telkens bij vierkante 
plaatjes; het ronde bezigde hij alleen voor de dissymmetrie- waar- 
nemingen. 
De genoemde waarnemingen waren verricht in een veld van 8600. 
Latere waarnemingen in een veld van 5500 gaven echter wel 
daling van gemiddelden HALL-stroom bij verhooging van temperatuur. 
Ik heb daarop onderzocht of de sterkte van het magneetveld ook 
van invloed was op den temperatuurcoëfficient van het HALL-effect 
en de volgende resultaten verkregen. 
Rond plaatje N°. 1. 
N°. 
2. 
N°. 
. 3. 
M 
Sioo 
M ! 
S100 
M 
Si 00 
S 20 
1 
S20 
S 20 
7600 
0,893 
8600 
0,728 
7600 
0,706 
5500 
0,783 
5500 
0,680 
4800 
0,700 
500 
0,658 
1400 
0,582 
1400 
0,575 
Deze getallen zijn uit slechts enkele waarnemingen berekend, 
