( 59 ) 
zoodat de nauwkeurigheid niet groot is. Indien het geoorloofd is, 
uit waarnemingen met ronde plaatjes gevolgtrekkingen te maken op 
dezelfde wijze als bij vierkante plaatjes, blijkt er duidelijk uit dat 
de relatieve toename van het HALL-effect bij verlaging van tempe- 
ratuur grooter wordt, naarmate het magneetveld zwakker is. Men 
kan dit ook aldus uitdrukken: Bij hoogere temperaturen neemt de 
TT ALL-stroom sterker toe met de magnetisatie dan bij lagere tempe- 
raturen. 
Bijna hetzelfde ziet men bij de geleidbaarheid van bismuth: De 
toename van de geleidbaarheid by verlaging van temperatuur wordt 
grooter , naarmate het magneetveld zwakker is. 
Bij hoogere temperaturen neemt de geleidbaarheid minder af met 
de magnetisatie dan bij lagere temperaturen. 
In de velden van 7600 en 1400 is de verhouding — 0 (r = weer- 
& r 20 
stand) respectievelijk 1.10 en 1.34. 
Interpoleert men uit bovenstaande tabellen de waarden in de vel- 
den van 7600 en 1400 voor de drie plaatjes, en vermenigvuldigt de 
verkregen getallen met 1.10 en 1.34, dan vindt men 
N°. 1 
N°. 2 
N°. 3 
M 
Cq 
o 
o 
V/ 
noo 
$20 
A 
^20 
7600 
0,982 
0,781 
0,777 
1400 
0,904 
o 
oo 
cT 
0,770 
Uit de waarnemingen van Henderson blijkt, dat in sterke mag- 
neetvelden de geleidbaarheid van bismuth tusschen 0 en 100° een 
maximum heeft, welk maximum zich bij zwakker wordende velden 
naar lagere temperatuur verschuift. Waarschijnlijk zal er dus ook 
in een veld van 6000 cgs. een maximum geleidbaarheid zijn, maar 
bij temperaturen onder 0°. Ook hierin openbaart zich dan de over- 
eenkomst met het HALL-effect, dat eveneens bij lage temperaturen 
een maximum bereikt *). 
Een verandering van den temperatuurcoëfficient van den gemid- 
0 Door Lebret werd dit maximum alleen bij bismuth II bereikt. Mijne waarne- 
ming bij lage temperatuur geeft echter voor bismuth I een maximum ongeveer bü 
— 80 °. 
