( 33 ) 
afwezigheid van vrij zuur, de precipitatie van nucleoproteïde voor- 
komen wordt. Door verwarming op 60° C. wordt een oplossing, die 
niet te weinig vrij zuur bevat, troebel gemaakt; een gedialyseerde 
oplossing blijft bij die temperatuur volkomen helder, maar verliest, 
als de verwarming ten minste lang genoeg, ongeveer een kwartier, 
geduurd beeft, het vermogen om bij kookhitte nucleoproteïde af te 
scheiden. De stof is dus, of de vloeistof troebel geworden is of 
niet, door verwarming op 60° C. ontleed. En juist onder die om- 
standigheden is bet enzym werkeloos geworden. 
Zelfs vond ik dat, bij kort durende verwarming, van een vrij 
zuur bevattende oplossing, de mate van ontleding, te herkennen aan 
den graad van troebelheid, gelijken tred houdt met het verlies van 
digereerend vermogen. Yan een oplossing, die slechts weinig vrij 
zuur bevatte, en bij 60° C. nog helder bleef, werd telkens 1 CC. 
in het waterbad 2 minuten lang verwarmd, terstond daarna met 5 
CC. HC1 0.2 °/ 0 , waarin zich een vlok fibrine bevond, vermengd, en 
op 37° C. gebracht. De uitkomst was : 
a. 2 min. verw. op 75° C. is troebel, digereert niet. 
„ „ 70° „ „ opalesceerend. 
„ zeer zwak. 
c- » „ 
„ „ 65° „ „nauwelijks opalesceerend, 
„ goed. 
d- „ „ 
„ „ 60° „ „ helder, 
„ zeer goed. 
In dit geval was de verwarming op 60° C. van te korten duur 
om het enzym te vernielen, maar ook de samengestelde eiwitstof 
was niet ontleed: de vloeistof was helder gebleven, en had hefver- 
mogen om door snelle verhitting op hoogere temperatuur nucleoproteïde 
af te scheiden, niet verloren. 
Het zou toch al een zeer merkwaardig samentreffen zijn, wanneer 
de eiwitstof en het enzym, toevallig met elkaar vermengd, zoo vol- 
maakte overeenstemming vertoonden in weerstandsvermogen tegen 
hooge temperaturen. 
Dikwijls is er echter op gewezen, dat een oplossing van pepsine, 
naar de door Brücke aangegeven methode bereid, geen eiwitreacties 
geeft, en dat men dus pepsine niet als een eiwitstof beschouwen 
mag. Intusschen moet in aanmerking genomen worden, dat de door 
mij bereide pepsine reeds in zeer verdunde oplossingen zeer krachtige 
werking vertoont. Wanneer van de in den exsiccator gedroogde 
stof 0.010 gr. wordt opgelost in 100 CC. HC1. 0.2 °/ 0 , dan verkrijgt 
men een zeer krachtig werkend maagsap, dat toch met tannine of 
salpeterzuur geen spoor van opalescentie geeft, bij koken met sal- 
peterzuur kleurloos blijft en dan, na toevoeging van ammonia, een 
3 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. V. A n . 1896/97- 
