( 31 ) 
vloeistof ook maar eenigszins troebel wordt. Toch is zij dan ver- 
anderd: zij heeft het vermogen om eiwit te verteren verloren, en 
wordt nu ook bij koken boven de vlam niet meer troebel. 
De temperatuur waarbij de oplossing bij snelle verwarming — door 
het reageerbuisje in het water te dompelen — - troebel wordt, hangt 
af van het gehalte aan zuur. Een oplossing die door dialyse een 
deel der pepsine verloren heeft, maar bij koken boven de vlam toch 
nog een ruim precipitaat geeft, maakt lakmoespapier nog rood, maar 
congopapier niet blauw ; zij wordt eerst troebel door indompeling in 
water van 85° C. ; zoodra er echter overmaat van zoutzuur aan toe- 
gevoegd is, wordt zij bij 60° C. reeds troebel. Niettemin wordt zij 
door verwarming op 60° C., een kwartier lang, ook zonder toevoe- 
ging van zuur, ofschoon zij nu helder blijft, van het vermogen om 
eiwit te verteren, en bij koken boven de vlam een precipitaat te 
leveren, beroofd. 
Deze hoogst samengestelde eiwitstof is zonder twijfel een opmerke- 
lijk bestanddeel van het kunstmatig maagsap. Blijkbaar komt zij 
ook voor in het natuurlijk maagsap. Mevr. Schoumow-Simanowsky, 
die maagsap van den hond, vrij van speeksel zoowel als van bestand- 
deelen van het voedsel onderzocht, *) vond daarin een vloeistof die 
zich afscheidde bij afkoeling, of ook wanneer het gehalte aan zuur, 
door toevoeging van alkali, kleiner gemaakt werd, maar weer oploste 
zoodra de vloeistof geheel neutraal werd, die ook na gedroogd te zijn, 
gemakkelijk in zeer verdund zoutzuur oploste, eiwit verteerde en, 
in de zure oplossing bij 60° C. stolde. Alleen werd in deze stof niet 
altijd phosphorus gevonden, ten minste niet na het uitwasschen met 
alkohol. Aangezien mij echter gebleken is dat de stof, uit het kunst- 
matig maagsap verkregen, door behandeling met alkohol wordt aange- 
tast en daarbij phosphorus verliest, pleit, naar het mij voorkomt, 
het positieve resultaat, door Mevr. S. verkregen bij de analyse van 
de niet met alkohol uitgewasschen stof, meer vóór de identiteit van 
de uit natuurlijk en de uit kunstmatig maagsap verkregen eiwit ver- 
terende stoffen, dan het niet vinden van P. na de behandeling met 
alkohol daartegen spreekt. 
De door mij gevolgde bereidingswijze heeft, naar ik meen, het 
voordeel, dat zij zoo weinig mogelijk gevaar oplevert voor verontrei- 
niging, bepaaldelijk met andere eiwitstoffen. In een heldere oplos- 
sing, verkregen door maagsl ij m vlies vijf dagen lang met PIC1. 0.5°/ 0 
bij lichaamstemperatuur te digereeren, komen wel geen verterings- 
producten van eiwit voor die door dialyse, totdat het gehalte aan 
') Arch. d. Sciences biol. St. Petersb. T. II, p, 463, 
