r 28 ) 
Deze stof, die een pepsine van buitengewoon krachtige werking 
bleek te zijn, is, versch door dialyse neergeslagen, in niet onbelang- 
rijke hoeveelheid oplosbaar in zuiver water, veel gemakkelijker ech- 
ter in slappe oplossingen van keukenzout. Na gedroogd te zijn, lost 
zij in het water niet merkbaar op, maar wel in verdunde oplossin- 
gen van keukenzout. In verschillende verdunde zuren lost zij, vooral 
bij lichaamstemperatuur, gemakkelijk tot een waterheldere vloeistof 
op. Uit deze oplossing wordt zij, wanneer ten minste de vloeistof 
arm is aan zout, weer gedeeltelijk neergeslagen door vermindering 
van het gehalte aan zuur tot een bepaalden graad. Yoor zoutzuur 
bedraagt, gelijk boven is meegedeeld, het gehalte waarbij de oplos- 
baarheid het geringst is, 0.02°/ 0 - De stof geeft de reacties van eiwit 
en bevat phosphorus, en wel ongeveer l°/ 0 . De bepalingen van het 
gehalte aan phosphorus leverden echter geen uitkomsten van voldoende 
overeenstemming om de stof als geheel zuiver te beschouwen. Aan- 
vankelijk waschte ik het in den dialysator gevormde neerslag, vóór 
het te drogen, met alkohol en ether uit. Dan werd het gehalte aan 
P. minder gevonden, tot 0.6 °/ 0 toe. Het bleek echter dat daaruit 
niet mocht worden besloten dat het uitwasschen eenvoudig P. -hou- 
dende bijmengselen verwijderd had. Door het uitwasschen met alko- 
hol wordt de stof vernield: zij verliest haar oplosbaarheid in HC1. 
0.2°/ 0 en het vermogen eiwit te verteren. Het zou ook inderdaad 
moeilijk aan te nemen zijn, dat de op de beschreven wijze bereide 
pepsine met stoffen als lecithine of protagon in merkbare mate ver- 
ontreinigd zou zijn ; zij was toch verkregen uit een volmaakt heldere 
oplossing in water met een weinig zoutzuur en kon daarna weer 
zonder eenige opalescentie in verdund zoutzuur opgelost worden. Ik 
meen wel grond te hebben voor de onderstelling dat de pepsine nu 
eens wat meer, dan weer wat minder, verontreinigd was met een in 
water oplosbare, P.-houdende stof. Is dit inderdaad zoo, dan zal zij 
daarvan gezuiverd kunnen worden door het oplossen in HC1. 0.2°/o 
en het neerslaan door dialyse nog eenige malen te herhalen. Deze 
bewerking gaat echter met groot verlies gepaard, omdat de precipi- 
tatie door dialyse altijd onvolledig is. Ik stel mij daarom voor pep- 
sine in ruime hoeveelheid te bereiden, om dan te trachten die, door 
herhaalde zuivering, met een standvastig P.-gehalte te verkrijgen. 
Daarmede zal intusschen nog wat tijd gemoeid zijn. De opbrengst 
is toch reeds, bij de boven beschreven wijze van bereiding, waarbij 
de pepsine twee of hoogstens drie malen door dialyse tegenover ge- 
destilleerd water neergeslagen werd, niet groot: ± 0.5 gr. uit het 
slijmvlies van 10 varkensmagen. Bovendien is het warme jaargetijde 
voor deze bereiding niet zeer geschikt: vooreerst wegens het gevaar 
