( 27 ) 
in de oorspronkelijke digestievloeistof ontstaan, bij langdurig voort- 
zetten van de dialyse weer grootendeels oploste, maar dan weer door 
toevoeging van zoutzuur tot een gehalte van 0.02°/ 0 te voorschijn 
geroepen kon worden. Het voordeeligst bleek het te zijn de dialyse 
15 a 20 uren lang te doen plaats hebben en dan den inhoud van 
den dialysator te filtreeren. Het precipitaat werd dan weer in HC1. 
0.2°/o bij 37° C. opgelost, gefiltreerd en weer 15 a 20 uren gedialyseerd 
tegen gedestilleerd water. Daarna werd het precipitaat afgefiltreerd, 
met een weinig gedestilleerd water uitgewasschen, tusschen filtreerpapier 
uitgeperst, van het filter genomen en boven zwavelzuur gedroogd. 
Iptusschen is in de oorspronkelijke gedialyseerde digestievloeistof 
een groot deel van het straks nader te beschrijven bestanddeel opge- 
lost gebleven. Om ook hiervan ten minste een deel af te scheiden, 
moet de vloeistof geconcentreerd worden. Dit gelukte mij het best 
door de vloeistof, na het centrifugeeren, met basisch loodacetaat en 
ammonia te behandelen. Er ontstaat dan een zeer volumineus preci- 
pitaat, dat gemakkelijk af te filtreeren is. Het precipitaat werd nu 
van het filter genomen en met een verzadigde oplossing van oxaal- 
zuur aangemengd. De dikke pap verandert dan weldra in een geel- 
bruin gekleurde vloeistof, waaruit zich het loodoxalaat gemakkelijk 
door filtratie laat verwijderen. Zoo was de oplossing van de stof 
waarom het hier te doen was, in korten tijd van een volumen van 
6 a 7 liters tot 300 a 400 CC. gebracht. Deze, sterk zuur reagee- 
rende, vloeistof werd 24 a 36 uren tegen stroomend leidingswater 
gedialyseerd. Er had zich nu weer een precipitaat gevormd in den 
dialysator, dat met behulp van den centrifugaaltoestel werd afge- 
scheiden, bij 37° C. in HC1. O.2o/ 0 opgelost, door dialyse tegen ge- 
destilleerd water weer neergeslagen, nogmaals in zoutzuur opgelost, 
kortom, geheel op dezelfde wijze als boven beschreven is behandeld, 
en ten slotte boven zwavelzuur gedroogd. 
Ik heb tusschen deze stof en de door dialyse uit de oorspronke- 
lijke digestievloeistof verkregene in geen opzicht eenig verschil kun- 
nen ontdekken. Aanvankelijk was het precipitaat uit de door ont- 
leding van het loodneerslag verkregen vloeistof bruin gekleurd, maar 
door, zoo noodig, driemaal herhaald oplossen in zoutzuur en weer 
neerslaan door dialyse, werd ten slotte een slechts zeer weinig ge- 
kleurd neerslag verkregen. Volkomen wit was het nooit, evenmin 
als de van den beginne af aan slechts weinig gekleurde stof, die door 
dialyse uit de oorspronkelijke digestievloeistof neergeslagen was. Bij 
het drogen in den exsiccator werd de kleur altijd donkerder. De 
gedroogde stof laat zich gemakkelijk fijn wrijven en vertoont zich 
dan als lichtgeel gekleurd poeder. 
