( 73 ) 
(de gasphase) in evenwicht gekomen is, dan heeft slechts de opper 
vlaktelaag van elk waterom hulsel van elke micel (of van elk micel- 
komplex) dezelfde dampspanning als de gasphase. Zoolang de damp- 
spanning dezer laatste nog kleiner is dan die van de oppervlaktelaag 
van het hulsel, en het evenwicht dus nog niet is ingetreden, verdampt 
water uit alle hulsels, totdat eene laag bereikt is, die dezelfde 
dampspanning bezit. 
Het omgekeerde geldt, wanneer de ontwaterde hydrogel weder 
water opneemt, en zich in evenwicht stelt met eene gasphase van 
grootere dampspanning. 
De functie, volgens welke de aantrekking van de micel op de 
waterlagen in het omhulsel met den afstand van de miceloppervlakte 
afneemt, hangt in de eerste plaats van de chemische natuur der 
micel en van hare physieke gesteldheid — • dus van den graad der 
verdichting der molekulen in dezelve af. Zij is van dien aard, dat 
K geene konstante is, maar met de koncentratie zelve verandert. 
Zij is ook afhankelijk van de temperatuur; de isotherme (p c.) die 
de afhankelijkheid van het watergehalte (c.) van de dampspanning 
der gasphase (p.) voorstelt, is voor elke temperatuur verschillend. 
Hoogstwaarschijnlijk mag men zich nu voorstellen dat: als kol- 
loïden uit oplossingen zouten, zuren enz. absorbeeren, de geabsor- 
beerde stof in deze waterlagen ongelijk verdeeld is; zoodat in de 
laag, die het dichtst bij de micel is gelegen, de koncentratie het 
grootst is, en die koncentratie afneemt met de toeneming van den 
afstand der waterlagen, en wel op zulk eene wijze, dat daarvan 
het niet konstant zijn van K het gevolg is — zoodanig dat K met 
de koncentratie afneemt. Bij zwakke absorbtiën — zooals die van 
den Hydrogel van Si 0 2 — en voor verdunde oplossingen, is die 
afhankelijkheid van de koncentratie gering, en nadert dus K aan 
eene konstante. Bij sterke absorbtiën — zooals die van zuren 
(H 2 S0 4 , HC1) door het tinzuur en metatinzuur, die van kalium- 
sulfaat door rood kolloïdaal mangaandioxyd — neemt K sterk met 
de koncentratie af. 
Voorts hebben de proefnemingen geleerd, dat K afhankelijk is 
van de temperatuur, en van de physische gesteldheid (den graad 
van verdichting in de micellen) der absorbeerende stof. Het ver- 
schijnsel der absorbtie van stoffen uit oplossingen door kolloïden 
komt dus in al die opzichten overeen met de absorbtie van water 
door dezelfde kolloïden en biedt tevens overeenkomst met de 
kapillariteits verschij nselen aan . 
Een vraag van den Heer Engelmann over de slapste door den 
