( 87 ) 
tuur geen stroom mag ontstaan. Het wordt daartoe door geschikte 
stroombrekers en stroomwisselaars (zie § 12) met den galvanometer 
(§ 13) verbonden en, zooals algemeen gebruikelijk is, met beide sol- 
deerplaatsen in ijs gedompeld. 
Yeelal stelt men zich met deze eene controleproef tevreden. De 
temperatuur van de contactplaatsen wijkt dan echter slechts weinig 
af van de temperatuur van de omgeving en er kunnen bij deze 
proef gebreken over ’t hoofd worden gezien, die bij grootere tempe- 
ratuursverschillen aanzienlijk worden. Yoor de hand ligt het der- 
halve, de beide contacten ook in stoom te brengen en tot verschil- 
lende diepten in te dompelen, om te zien of het werkelijk door de 
gevolgde methode gelukt is de gebreken te vermijden, die door deze 
proef kunnen worden geconstateerd. Men kan daartoe de beide 
beenen van het thermoelement plaatsen in twee gelijksoortige kook- 
toestellen als in § 8 beschreven. 
Wanneer echter een been van het thermoelement op hoogere tem- 
peratuur dan de omgeving wordt gebracht, met het blokje naar be- 
neden gekeerd, zal in dit been een convectiestroom van meer of 
minder belang kunnen ontstaan. Door waarnemingen te verrichten 
met een derden kookpuntstoestel, waarbij het been met het blokje 
naar beneden in stoom wordt gebracht, kan worden gecontroleerd of 
mogelijkerwijs zoodanige convectiestroom de temperatuur van de 
soldeerpkiats iets zou kunnen doen dalen. 
Op Plaat III fig. 6 is deze stoomhoed afgebeeld, die op verschil- 
lende lengten kan worden uitgeschoven, en den stoom uit een af- 
zonderlijken ketel ontvangt door een met wol omwoelde buis. De 
geheele stoomhoed is met vilt bekleed. Door een capilair buisje, c, in 
den bodem, kan in de binnenruimte afgescheiden water afdruppelen. 
De capillair wordt door den daaraan hangenden druppel gesloten. Wa,t 
omtrent de temperatuur van den stoom in § 8 is opgemerkt, is ook 
hier van toepassing. Buitendien worden, tot verdere contröle, de con- 
tacten in de beide kookpuntstoestellen onderling verwisseld. 
Het thermoelement wordt eindelijk aan een derde controleproef 
onderworpen door de beide contacten te dompelen in een papje van 
alcohol en vast koolzuur, dat daartoe in vacuumglazen van Dewar 
wordt gebracht. 
Na aan deze controleproeven onderworpen te zijn, wordt het 
thermoëlement gecalibreerd door het, samen met den waterstofther- 
mometer, op verschillende temperaturen te brengen. Op plaat I is 
de vergelijking in vloeibare zuurstof voorgesteld, op plaat III fig. 1 
en 2 is het thermoëlement, samen met den waterstofthermometer, in 
stoom en in ijs gebracht. 
