d stelt den pijl voor van den ringvormigen meniscus in de wijde 
buis; deze pijl zal bij het corrigeeren der stijghoogten in rekening 
worden gebracht. 
Ten einde te onderzoeken in hoeverre deze stijghoogten vertrouw- 
baar zijn, werd opnieuw eene 
zekere hoeveelheid gas gezuiverd, 
daarmede een tweede reeks waarnemingen 
gedaan. 
t — 15°, 9 h = 
= 12,78 mM. 
d = 0,74 mM. 
20°, 3 
9,22 
0,60 
22°, 5 
7,40 
0,52 
24°, 7 
5,68 
0,48 
26°, 6 
4,06 
0,38 
28°, 4 
2,60 
0,28 
Deze tweede reeks stemt met de eerste volkomen overeen. De 
waargenomen stijghoogten liggen bijna volkomen op eene rechte lijn 
welke de as der temperaturen bij 31°, 6 snijdt. Bleef dus de stijg- 
hoogte bij klimmende temperatuur steeds lineair afnemen, dan zou 
het critisch punt, d. i. de temperatuur bij welke h — 0 is, 31°, 6 zijn. 
Directe proeven gaven mij echter 31°,0 voor de temperatuur bij 
welke de vloeistofspiegel in het midden van de buis verdween. In 
de onmiddellijke nabijheid van die temperatuur moet de lijn der 
stijghoogten dus min of meer gekromd wezen naar de temperaturen- 
as toe x ). 
*) Dat deze twee reeksen van waarnemingen zoo goed overeenstemmen mag eigen- 
lijk nog niet als een bewijs gelden van de volkomen zuiverheid van het gas. Immers 
de bewerking waardoor de zuivere vloeistof werd verkregen, is in beide gevallen 
dezelfde geweest; het kon dus niet anders of de twee monsters vloeibaar koolzuur 
moesten denzelfden graad van zuiverheid hebben, dus dezelfde stijghoogte vertoonen. 
Dat echter het koolzuur zuiverder werd door de bewerking waaraan het werd 
onderworpen, bleek uit proeven die ik genomen heb met koolzuur dat ik recht- 
streeksch uit de koolzuurbus heb overgedistilleerd. De stijghoogten waren aanzienlijk 
lager; maar ook hier gaven verschillende monsters volkomen overeenstemmende waarden: 
= 13°, 3 
Tt = 13,40 mM. 
15°, 9 
11,60 
17°, 4 
10,50 
20°, 3 
8,48 
22°,4 
7,04 
23°, 2 
6,44 
26°,1 
4,36 
27°, 5 
3,40 
Ook deze waarnemingen liggen op eene rechte lijn niet alleen echter zijn de or- 
