* ( 98 ) 
Ten einde vast te stellen waar ongeveer deze kromming merkbaar 
begint te worden heb ik in de onmiddellijke nabijheid van het cri- 
tisch pnnt, eene derde reeks proeven trachten te nemen. Ik slaagde 
er in bij 2 9°, 3 eene constante temperatuur te verkrijgen, en van 
daar uit liet ik ze heel langzaam stijgen (ongeveer 0°,1 in de 30 
minuten). 
t = 29°, 3 
II 
'cc 
cc 
d = 0,20 
29°, 7 
1,48 
0,16 
30°, 2 
1,00 
0,12 
30°, 4 
0,74 
0,10 
30°, 5 
0,62 
0,08 
30°, 6 
0,52 
0,06 
Hoewel tot bij 30°, 9 de beide menisci scherp waar te nemen 
waren werden boven de 30°, G de bepalingen toch onmogelijk wegens 
de instabiliteit van den meniscus in den capillair ; deze meniscus 
was aanhoudend in beweging, nu eens stijgende, dan weer eens 
dalende, ja daalde soms tot beneden den vloeistofspiegel. 
Uit deze laatste reeks waarnemingen komt duidelijk eene krom- 
ming te voorschijn : de lijn der stijghoogten buigt zich van ± 29°, 5 
af werkelijk naar de temperaturenas toe. 
Passen wij nu de correctie toe die reeds in de vorige mededeeling 
werd gebruikt: 
2 d 
— ( 1 , r A Us— ^a) 2 _ 
*' = (*+») T 
2 d 
, 2 d 
h + Ir) 2 d 
r l ( r 3~ r 2) 2 
dan wordt de werkelijke stijghoogte 
H = h + h' + — 
Voor r 3 werd gevonden 3,25 mM., en r 2 — 0,280 mM. Dus 
dinaten van deze lijn kleiner, maar haar snijpunt met de temperaturenas ligt bij 32°, 3 
dus nog verder van de critische temperatuur. Het zuiveren van het gas heeft dus 
niet alleen ten gevolge dat de stijghoogten grooter worden, maar ook dat de rechte 
lijn waarop zij liggen hoe langer hoe meer het punt h — 0, t — 31°, 0 nadert. Wel- 
licht zou voor absoluut zuiver koolzuur de lijn door dit punt zelf gaan, en de stijg- 
hoogten dus tot aan het critisch punt toe lineair verloopen. 
