( 105 ) 
zijn met gemiddeld D-licht verricht. Bij deze lichtsoort komen 
ongeveer 14.3 omwentelingen der compensatorschroef met een halve 
golflengte in phaseverschil overeen. De kop is verdeeld in 50 deelen. 
De spiegel (zie 3) was onder een invalshoek £=75° geplaatst. De 
polarisator werd in een azimuth van 45° geplaatst en wel op de 4 
mogelijke wijzen. Bij ieder der 4x2 mogelijke analysatorstanden 
werden nu de waarnemingen verricht. Yoor de bepaling van de 
verandering in het phaseverschil wordt nu als volgt te werk gegaan. 
De band in den compensator werd zoo donker mogelijk gemaakt 
door draaiing van den analysator. Afwisselend bij positieve en nega- 
tieve magnetisatie werd dan de band zoo nauwkeurig mogelijk 
tusschen de draadjes gebracht, terwijl de analysator in denzelfden 
stand bleef. Bij de bepaling der azimuthsverandering werd ook in 
de 8 standen van den analysator waargenomen, maar daarbij de 
compensator in onveranderden stand gelaten. Bij de opvolgende 
afwisselende magnetisaties werd dan door draaien van den analysator 
de band in den compensator in het midden zoo donker mogelijk 
gemaakt. Gewoonlijk wordt de analysatorstand afgelezen op den in 
graden verdeelden rand, die aan den analysator is aangebracht. Ik 
heb de nauwkeurigheid dier aflezing vergroot door de hoeken waar- 
over de analysator gedraaid wordt met een spiegelaflezing met 
verticale schaal te bepalen. 
3. De spiegel. Bij zijn onderzoek der sequatoriale reflexie heeft 
Dr. Sissingh spiegels gebruikt, geslepen aan de buitenzij van ijzeren 
ringen. Eén dier ringen (sedert onder een klok met chloorcalcium 
bewaard; is nu door mij gebezigd. De spiegel is lang 28 mM. en in 
’t midden 2.8 mM. breed. De ring werd in een verticaal vlak ge- 
plaatst door bevestiging op een plankje, dat werd vastgeschroeid op 
de koperen plaat, die bij mijn onderzoek *) der polaire reflexie 
den magneet droeg. Daar die koperen plaat van een stelinrichting 
is voorzien, kon ook de spiegel nauwkeurig in den gewenschten 
stand worden gebracht. 
4. Inrichting der Waarnemingen. Ten einde een duidelijk over- 
zicht der metingen te geven, zal ik een volledige reeks instellingen 
bij één stand van den analysator laten volgen. Tegelijk kan dan 
daaruit de nauwkeurigheid der metingen worden nagegaan. Bij de 
bepaling der phaseverschillen werden bij één stand van den analysator 
telkens 12 instellingen verricht. Hieronder zijn de aflezingen op den 
kop van den compensator aangegeven. Positief is de magnetisatie 
genoemd als de krachtlijnen verticaal naar boven loopen. 
l ) Zeeman, 1. c. p. 258. 
