( 110 ) 
einduitkomst? Dr. E. F. van de Sande Bakhuijzen is zoo wel- 
willend geweest mij aan te geven op welke wijze in dit geval het 
best de berekening kon geschieden. Uit (8) volgt op welke wijze de 
2 reeksen gecombineerd mogen worden. Wordt dit in aanmerking 
genomen , dan vindt men in Reeks II voor de vermindering 
(dubbele) in phase + 1.14 kopdeelen met een middelbare fout van 
0.38 kopdeelen. Yoor de vergrooting (dubbele) van het hersteld azi- 
muth wordt als einduitkomst verkregen 11.2' met een middelbare 
fout van 1.9' x ). (De middelbare fout is hier afgeleid uit de mate 
van overeenstemming der 16 afzonderlijke uitkomsten). 
10. Resultaat. De Hr. Wind vindt uit de theorie: 
Hersteld 
Invalshoek. Magnetisatie. Phasever schil. azimuth. 
Yergrooting. YerkleiniDg. 
75° + 1400 C. G. S. 0.004 X \ = 1.4 
71° + 1400 C. G. S. 8.5’ 
Neemt men in aanmerking dat bij mijne proeven de magnetisatie 
ruim 1100 C. G. S. bedroeg en let men op de bekende uitkomst, 
dat een werkelijke fout gelijk een paar malen de middelbare fout 
volstrekt niet zoo onwaarschijnlijk is als de waarschijnlijkheidsreke- 
ning aangeeft dan komt men tot het resultaat: De waarnemingen 
voeren tot de slotsom dat er een verandering in hersteld azimuth 
en in phase optreedt, overeenkomende, voorzoover de nauwkeurigheid 
der waarnemingen toelaat dit te beslissen, met het door den Hr. Wind 
voorspelde ontstaan van een loodrecht op het invalsvlak gepolari- 
seerden magnetischen component. 
Het verschijnsel is hiermede, qualitatief althans, voldoende bevestigd. 
Er bestaat dus in dit opzicht geen grond om de theorie over het ver- 
schijnsel van Kerk op een geheel nieuwen grondslag op te bouwen. 
Physiologio. — De Heer Engelmann deelt de uitkomst mede van 
„ onderzoekingen omtrent den oorsprong der normale hartsbe- 
weging en de physiologische eigenschappen der groote harts- 
aderen ”. 
Onderzoekingen van den nieuweren tijd hebben bewezen, dat de 
normale kamersystolen uitgelokt worden door prikkels, welke perio- 
*) Door Sissingh werd voor de nauwkeurigheid der phasebepalingen opge- 
geven 0.005 = 1.8 kopdeelen en voor die der bepaling van het hersteld azimuth 0.1°. 
Sedert zijn onderzoek is het dus gelukt de nauwkeurigheid der waarnemingen met 
den toestel hooger op te voeren. 
