( 122 ) 
Het optreden van den reuk van joodcyaan wijst er op, dat de 
reactie, althans ten deele, in eerstgenoemden zin verloopt. 
Opzettelijk genomen proeven met de inwerking van een waterige 
oplossing van joodcyaan op verdunde kali, leerden, dat de reactie 
inderdaad als eindproduct levert : kalium-isocyanaat en joodkalium. 
Maakt men na eenige minuten inwerking de vloeistof, die dan 
nog naar joodcyaan riekt, zuur, na er eerst een weinig joodkalium- 
oplossing bijgevoegd te hebben, dan heeft er nog afscheiding van 
jodium plaats. 
Na 25 minuten is de reactie afgeloopen en krijgt men geen jodi- 
um-afscheiding meer, wat natuurlijk wel het geval zou zijn indien 
er kaliumjodaat gevormd ware. Men kan het voortschrijden der 
reactie in de alkalische vloeistof ook fraai vervolgen door bij bepaalde 
tusschenpoozen in een deel der vloeistof met behulp van aceton 
jodoform te doen ontstaan. De afscheiding van jodoform, die in het 
begin sterk is neemt allengs af om ten slotte niet meer plaats te vinden 1 ). 
Dat er werkelijk kalium-isocyanaat als eindproduet ontstaan is, 
laat zich gemakkelijk met behulp van de door Schneider 3 ) aanbe- 
volen reactie met kobaltacetaat zelfs in die verdunde, met azijnzuur 
zwak zuur gemaakte vloeistoffen aantoonen. Niet alleen verdunde 
kali werkt op de aangegeven wijze. Ook met sterke kali-oplossing 
in overmaat (bij een proef werd o.a. 200 mG. CNI met 5 CC. kali- 
oplossing van 33°/ 0 behandeld) ontstaat joodkalium en kalium-isocya- 
naat. De reactie verloopt nu echter aanzienlijk sneller dan bij het 
gebruik van verdunde kali. 
De in de chemische literatuur zeer verspreide meening, dat jood- 
cyaan zich tegenover kali anders gedraagt dan broom- en chloorcyaan, 
wat betreft de eindproducten, berust dus op eene dwaling, die waar- 
schijnlijk daardoor ontstaan is, dat men bij het onderzoek het einde 
der reactie niet afgewacht heeft. 
— Yoor de boekerij worden aangeboden: 
door den Heer W. Kapteijn, uit naam der schrijvers: 
A. A. Nijland: „ Over eene bijzondere soort van geheele functies” en 
H. Onnen: „ Het maximum van verzekerd bedrag” 
en door den Heer Stokvis de 2 e druk van zijne: „Voordrachten 
over de Geneesmiddelleer.” 
— De vergadering wordt gesloten. 
') Dit zou natuurlijk geen middel zijn om uit te maken of er kaliumjodaat dan 
wel kaliumisocyanaat gevormd wordt. 
? ) Berl. Ber. 28, S. 1540. 
