( 133 ) 
Natuurkunde. — De Heer Kamerlingh Onnes biedt namens Dr. 
P. Zeeman eene mededeeling aan: „Metingen over de absorptie 
van electrische trillingen van verschillenden trillingstijd in 
verschillend geconcentreerde electrolyteri', verricht in bet Na- 
tuurkundig Laboratorium te Leiden. (Met één plaat). 
1. Bij een vorige gelegenheid *) werd aan de Akademie mede- 
gedeeld eene bepaling, de eerste die verricht is, van den absorptie- 
coëfficiënt van een electrolyt voor electrische trillingen. De golf- 
lengte der gebezigde trillingen in lucht bedroeg 6.6 MA) en het gelei- 
dingsvermogen t. o. v. kwikzilver van de oplossing was 3340. 10 -10 . 
In aansluiting daaraan wenschte ik te onderzoeken op welke wijze de 
absorptie afhangt van de concentratie der oplossing en van de golflengte 
der invallende trillingen. Ik heb nu voor 2 verschillende trillingen 
den absorptie-coëfficient gemeten in oplossingen waarvan het geleidings- 
vermogen varieerde tusschen de grenzen 3500.10 - 10 en 40000. 10 — 10 . 
De uitkomsten dezer metingen veroorloof ik mij hierbij aan te bieden. 
2. Toestellen. Behoudens enkele veranderingen van ondergeschikt 
belang, waren de gebruikte toestellen dezelfde, die bij de vroegere 
proeven dienst deden en die toen werden beschreven. 
3. Draadgeleiding. Bij de golven van 6.6 M. was ook de draad- 
geleiding die de trillingen van den vibrator naar den bak overbrengt 
dezelfde, als die vroeger werd gebruikt. Die geleiding liep vanaf 
den vibrator door een gang heen en kwam langs een omweg met 
een grooten boog weer in de kamer waar de toestellen waren opge- 
steld terug. Bij golven grooter dan 8 M. kwamen bij het gebruik 
van die leiding soortgelijke storingen voor den dag, als die welke 
door v. Geitler * 2 3 ) nader zijn onderzocht en die zich bij mijne proeven 
in onregelmatigheden van de interferentie-kromme van Bjerknes af- 
spiegelden. Ik was dus genoodzaakt mij een nieuwe betere leiding te 
bouwen. Een eerste poging daartoe mislukte. De leiding was met zorg 
in den tuin van het laboratorium uitgespannen, kwam met een grooten 
boog weer evenwijdig aan de oorspronkelijke richting in de kamer terug 
en zette zich over een tweeden boog loodrecht daarop horizontaal in 
een gang voort. Op dit horizontale deel werd de brug verschoven 
om de interferentie-kromme uit te meten. Het eene uiteinde van dit 
horizontale deel was betrekkelijk dicht bij den vibrator. Waarschijn- 
lijk hebben de 2 richtingsveranderingen der leiding en de laatstge- 
noemde omstandigheid gemaakt, dat ook nu geen bevredigende resul- 
*) Zeeman, Zittingsverslag der Wis- en Nat. Afdeeling van October en November 1895. 
2 ) In mijn vorige mededeeling gaf ik op 6.5 M. De waarde 6.6 is echter nauw- 
keuriger. 
3 ) v. Gettlee, Wied. Ann. Bd. 49 p. 184. 1893. 
